Woolly Wolstenholme - Maestoso (1980)
Alternatieve titel: Mæstoso
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Polydor
-
Sail Away (3:20)
-
Quiet Islands (4:43)
-
A Prospect of Whitby (3:02)
-
Lives on the Line (3:12)
-
Patriots (6:55)
-
Gates of Heaven (14/18) (2:29)
-
American Excess (5:56)
-
Mæstoso (A Hymn in the Roof of the World) (6:46)
-
Waveform (3:10)
-
Even the Night * (4:07)
-
Has to Be a Reason * (4:58)
toon 2 bonustracks
totale tijdsduur:
39:33
(48:38)
Links
Last.fm
0
Mssr Renard
geplaatst: 8 januari 2020, 21:14 uur
Alleraardigste plaat van ex-Barclay James Harvest toestenist/zanger Woolly Stuart Wolstenholme, waarbij hij zich laat vergezellen door gitarist Steve Broomhead, drummer Kim Turner en co-producer Davy Rohl.
De vier mannen kenden elkaar al via Mandalaband en Davy Rohl had ook al Barclay James Harvest geproduceerd.
Daar waar BJH worstelt om zich een hippe jaren 80-sound aan te meten, grijpt Woolly juist meer terug op de symfo die zijn vorige band presenteerde op platen als Octoberon en Gone to Earth.
Het resultaat mag er wezen. Songs in de geest van In Search of England en Seas of Tranquility sieren de plaat en eindelijk mag Woolly ook eens zijn geliefde song Maestoso op plaat zetten.
Behalve een duidelijke BJH-sound herken ik ook wat 10CC invloeden zoals in het wat reggae aandoende Quiet Islands.
Eigenlijk staan er geen slechte songs op deze plaat maar ook geen hits zoals Life is for Living waar zijn ex-band mee zal komen. Daarom is zijn ex-werkgever ook wereldberoemd, en kent uiteindelijk niemand zijn solowerk, dat echt wel de moeite waard is, dus.
Sterk aanbevolen voor liefhebbers van softe symfo maar liefhebbers van 10CC zouden dit misschien ook wel leuk kunnen vinden.
De vier mannen kenden elkaar al via Mandalaband en Davy Rohl had ook al Barclay James Harvest geproduceerd.
Daar waar BJH worstelt om zich een hippe jaren 80-sound aan te meten, grijpt Woolly juist meer terug op de symfo die zijn vorige band presenteerde op platen als Octoberon en Gone to Earth.
Het resultaat mag er wezen. Songs in de geest van In Search of England en Seas of Tranquility sieren de plaat en eindelijk mag Woolly ook eens zijn geliefde song Maestoso op plaat zetten.
Behalve een duidelijke BJH-sound herken ik ook wat 10CC invloeden zoals in het wat reggae aandoende Quiet Islands.
Eigenlijk staan er geen slechte songs op deze plaat maar ook geen hits zoals Life is for Living waar zijn ex-band mee zal komen. Daarom is zijn ex-werkgever ook wereldberoemd, en kent uiteindelijk niemand zijn solowerk, dat echt wel de moeite waard is, dus.
Sterk aanbevolen voor liefhebbers van softe symfo maar liefhebbers van 10CC zouden dit misschien ook wel leuk kunnen vinden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.