Donna Summer - Endless Summer (1994)

Echt een goede verzamelaar van deze ''Queen of Disco ".
Lekker de volumeknop hoger zetten en swingen maar !

Opvallend is dat 'The Hostage', 'The Lady Of The Night' en 'Down, Deep Inside' er niet staan.
Maar het gaat natuurlijk om de inhoud en die is voor elke Donna Summer fan een absolute must, ook omdat de nummers geremasterd zijn en daardoor piekfijn klinken!

'Summer in the city' staat er ook niet op.

Echt een fantastische CD tjdens het schoonmaken!

Je gaat in een rap tempo door. Heeeeerlijk!!!! Ik vind alle nummers sterk, leuk, gezellig, mooi. Een heel goed overzicht van wat Donna Summer allemaal heeft uitgebracht.

-4-

Gelukkig staat haar versie van Con Te Partiro (I Will Go with You) hier niet op, want dat is het slechtste nummer wat ze ooit gemaakt heeft

Verder veel classics hierop te vinden, maar dit soort albums draai ik niet te vaak, zo 1x per jaar is meer dan voldoende. I Feel Love daarintegen is een plaat die ik niet vaak genoeg kan horen, fantastisch gemaakt

Andere favorieten: Hot Stuff, Last Dance en This Time I Know It's for Real (jaja, een Stock, Aitken & Waterman-productie, maar redelijk fijn gedaan).

Geeft een redelijk beeld van deze disco-queen die iedere 40-er toch wel in zijn bezit zal hebben. Lekker in de auto en blijft voor mij nog steeds een superster. Van de LP Lady of the Night staan er geen nummers op. Dit betroffen toch iets anders getinte ummers. Uitspringers, MacArthur Park, This time I know it's for real en mijn echte uitschieter is State of Independence, kei goed!!!!

Vreemd, zijn er meerdere versies van dit album? mijn setlist wijkt af. Als vijfde en zesde track heb ik Love's unkind en I love you. Heaven knows, Dim all the lights en The Wanderer staan er hier niet op. Die laatste twee he'k wel op een andere verzamelaar, voor Heaven knows zal ik You tube eens naspeuren. Verder heb ik op nr.16 Unconditional love en op nr.18 I don't wanna get hurt.
Deze cd bevalt dusdanig goed dat het in korte tijd platgedraaid is. De muziek is erg goed en het geluid is uitstekend. Donna heeft een prachtige stem en schrijft zelf ook nog eens veel. En dat heeft veel favoriete nummers opgeleverd,er staat niet echt een minder nummer op. Van could it be magic is deze single versie,met intro, beter dan de albumversie, (met overbodig kreungedeelte.)
I feel love is uiterst progressief maar toch niet mijn favoriet. Het gestamp van Love's unkind is meer mijn ding.
On the radio is ook een hartverscheurend mooi lied: wat zingt ze dat toch goed!
Love is in control is een heerlijk druk nummer die ik al snel even extra draai. State of independence is een perfecte Jon and Vangelis cover. Het origineel blijft het beste, maar Summer haar versie is de mooiste. Van de laatste nummers zijn She works hard for the money en This time I know it´s for real de mooisten. Endless Summer is een aanrader.

ondanks dat ik een superfan ben van Donna is dit een waardeloze verzamelaar. Ik laat me niet uit over wat er wel of niet opgestaan had moeten worden, smaken verschillen toch altijd, en tevens kan het zo zijn dat ze de rechten er niet over hebben/hadden.
Maar wil wel even kwijt dat I feel love, toch donna's highlightje hier slecht 3:46 duurt. Zowel de lp als de single duren toch echt 5:53
Hot Stuff is ook flink ingekort de echte lp versie duurt meer dan 5 min
niet kopen dus, universal heeft een 3 delige verzamelaar.
Die A. wel alle hits bevat, en B waar ook nog eens de normale lengte van de nummers opstaan.
Maar goed, Staat buiten kijf dat Donna met recht the Queen of Disco genoemd mag worden.

Dan moet ik als niet-vakman in deze muziek toch maar corrigeren dat Endless Summer een aanrader is. Komt er dus op neer dat het niet meer waard was dan die paar euro die het mij gekost heeft. Maakt ook niet uit, ik vermaak me er prima mee en het was de aanzet tot aanschaf van de Universal verzamelaar. De 2006 editie is tweedelig. De derde disc van het origineel is geschrapt. Zal dat straks eens nalopen.

de 2003 editie is 3 delig (CCM-980 927-7)
Voor wie een een keer een cd van donna wilt draaien, die zal zich er zeker niet aan storen. Iemand die wat meer interesse in haar heeft zal zich er al snel aan storen, simpel omdat het beter kan.

Deze dame heeft veel fijne, vrolijke muziek gemaakt. Dit album is een goede verzamelaar om vele oh-ja ervaringen te hebben en vervolgens meer muziek van deze te vroeg overleden, uitstekende zangeres. Ook Giorgio Moroder dient de nodige credits te krijgen voor het merendeel van de productie.

losse albums van Donna interesseren me niet maar haar toegevoegde waarde aan de dance is wel enorm, favoriete nummer hier uiteraard I feel love, verder Bad girls, Hot stuff en State of independence. Kijkend naar de tracklist is wel op te merken dat vele van haar hits zijn gecoverd, in remix vorm zijn heruitgebracht of verwerkt in handig jatwerk.
De Rollo & Sister Bliss remix van I feel love had hier ook wel opgemorgen en er zijn wat SAW tracks weggehouden blijkbaar

Er wordt heel wat ingekort en dus afgeraffeld. Vermoedelijk om het allemaal dan toch maar op 1 cd te krijgen.
Zo komt haar klassieker I feel love er wel erg karig van af.

Er zijn ook nog wel wat nummers weggelaten, zo startte ze in 1974 met het flonkerende The Hostage gevolgd door Lady of the Night.
Hoewel een compilatie dus beter kan, staat er feitelijk alleen maar bekend werk op dit overzicht. Tel daarbij het talent van Donna op, de mooie producties en de voortrekkersrol die Donna er mee kreeg, dat maakt het tot een aardig verzameld werk.

Ik denk dat men voor de 7" versies koos, en dat vind ik op een compilatie een goed idee.
Voor wie de langere versies wil, zijn er de reguliere albums waarop je de 7" versies soms niet vindt.

Het valt me ook op dat The Hostage en Lady Of The Night niet altijd op Summer verzamelaar staan.
Die nummers waren vooral (en quasi enkel) hits in de Benelux. Daarom missen wij ze harder.

The Hostage is op YouTube te bewonderen. Bij Sjef van Oekels DiscoHoek....oid. Lol

Een aanrader is de dubbel cd The very best of Donna Summer, Universal 984 297-7 uit 2006. Daar staat the Hostage op.
De hele zomerse week op het strand van Hargen aan zee op Radio Noordzee gehoord.
Heette dat niet alarmschijf ??

Ik heb de indruk dat alle nummers de reguliere singletjes betreffen.
Maar op een compilatie is een mooie lange versie van bijv. I feel love uiteraard wel fijn.
Niet op deze dubbelaar dus.
Maar deze lijkt me wel erg compleet.

Deze cd was een kringloop score.
Dus een mooie aanvulling op mijn andere compilatie albums, The best of en Endless Summer

Das ook behoorlijk dom van mezelf, die remix kwam pas in het jaar na dit album

Die is er ook opgekomen, maar dan wel in een uitgave van dit album dat - uiteraard een jaar later, in 1995 - uitsluitend in Frankrijk werd uitgebracht. In een andere hoes en met een licht afwijkende tracklist. Met name die nieuwere nummers die waren geproduceerd door Bas Hartong (Melody of love, Any way at all) staan daar niet meer op, en dat lijkt me winst.
Ik kwam die Franse versie onlangs tegen in een kringloopwinkel en heb 'm bij wijze van curiositeit maar gekocht, ook al had in de Nederlandse versie al. Er blijkt ook een Amerikaanse en Canadese editie van te bestaan, met onder meer Heaven knows, Dim all the lights en The wanderer als toevoeging. Die lijkt me daarmee completer dan de Nederlandse versie, waaraan enkele voor die tijd nieuwe nummers waren toegevoegd.

Tja, en het blijft natuurlijk doodzonde dat Donna's (en Giorgio's) magnum opus hier met bijna de helft is ingekort. In Europese landen was de single-versie van I feel love gewoon net zo lang als de albumversie, bijna zes minuten dus. In de VS kregen ze wel een single-edit van iets meer dan drie minuten, en die staat dus hier op. Jammer, want daarmee breken ze dat lange instrumentale tussenstuk, dat dit nummer zo spannend maakt, vrijwel helemaal af.

Ik heb eigenlijk altijd gedacht dat deze compilatie een puur Nederlandse aangelegenheid was. Des te vreemder vond ik het altijd dat haar eerste hits The Hostage en Lady of the Night - die alleen hier een succes werden - er niet op stonden.

Ik vermoed dat dat idee was ingegeven door de producer van deze compilatie, die op de achterzijde van het CD-doosje vrij prominent vermeld staat: ene Bas Hartong. Dat blijkt inderdaad een Nederlander te zijn, een Groninger met een muzikaal verleden in de sixties, die later opklom tot A&R-manager bij Phonogram en begin jaren tachtig naar New York verhuisde.
Hij werd daar namens Phonogram/Polygram hoofdverantwoordelijk voor de licentiedeals van labels als 20th Century Fox en vooral Casablanca, wat zijn bemoeienis met Donna Summer en Kiss verklaart. Die laatste link geeft middels een interview met deze Bas Hartong een aardig inkijkje in de businesskant van de muziekwereld. De promotie van het destijds nieuwe Kiss-album 'Music from The Elder' bleek voor de Europese markt een kluif van jewelste als je bedenkt dat die groep net was doorgebroken in Europa dankzij I was made for loving you. Maar goed, dat is weer een ander verhaal.

Wat wel interessant is, is dat deze Bas Hartong jaren later, in 1994 dus, zich ook als producer opwerpt voor die twee nieuwe nummers op deze Endless-summer-verzamelaar. Op Discogs kom ik een promo-CD van dit album voor de Amerikaanse markt tegen (en dus ook met de Amerikaanse tracklist) waarvan de 'blurb' (zeg maar de promobabbel) rept over een nieuw album van La Summer dat in 1995 had moeten verschijnen. Maar dat album is er nooit gekomen. Ik ben eigenlijk wel benieuwd of daar nog onuitgebrachte tracks van in de kluizen liggen. Zal wel niet, anders waren die inmiddels wel uitgebracht, vermoed ik zo.

Wel een gedurfd statement achterop die CD trouwens: "These 2 new tracks (de twee nieuwe nummers op deze verzamelaar dus) will reinforce Donna Summer's stature in the pop world and remind us all that without her there would be no Janet Jackson, Whitney Houston, Toni Braxton, or Madonna". Tja, het eerste bleek dus niet het geval, en over het tweede kun je twisten...