Clouseau - Tweesprong (2019)

Vintage Clouseau. Na een paar mindere albums is dit toch echt weer een verzameling prima Nederlandstalige popsongs. Verrassend, want ik was de laatste jaren echt niet bijster enthousiast meer over de band. Zelfs enige maatschappijkritiek ('De Tijd Zal Nog Wel Komen') wordt niet geschuwd.

Volgens Het Nieuwsblad leveren de broers een album met enige diepgang af. Serieus? Missionaris look a like Chris en mister VTM Koen? Lol.

Clouseau vond ik altijd een leuk bandje waar ik de singles voornamelijk van ken. Een album heb ik nooit geluisterd. Dit album eens een kans gegeven. Het begint best sterk met vooral De Tijd Zal Nog Wel Komen met sterke maatschappijkritische teksten. Daarna zakt het album wat in. Vandaag is wel weer een sterk nummer.

Halfje er bij voor dit album. Alleen voor het nummer Vandaag barstensvol energie en positiviteit.

En waarom zouden Kris en Koen geen diepgang kunnen brengen in hun songs? Het zijn heus geen dommeriken hoor..

Ik zeg niet dat het dommeriken zijn, maar diepgang was er nog nooit echt. Wel een paar rake zinnetjes in 'Daar gaat ze' en ruimer gezien hun debuutalbum. Soms behandelt een song wel een serieus thema (bv. 'Vanbinnen'), maar dat wordt door heel wat andere artiesten veel diepgaander behandeld. In België wordt veel tamtam gemaakt van het nummer 'Afscheid van een vriend', maar dat is al bij al een flauw tekstje. Van het nieuwe album ken ik alleen het titelnummer: niet mis, maar ook niet meer dan dat. Het zou me verbazen dat de rest opeens veel meer zou bieden, maar het kan natuurlijk. Toch ga ik er niet naar luisteren, want de irritante stem blijft. Ik respecteer de fans van Clouseau, maar vind het een beetje grappig als ze over diepgang beginnen.

Clouseau blijft ergens in het midden hangen: veel beter dan bijvoorbeeld een Borsato, Bauer of baby Hazes (die van het walgelijke 'Leef'), maar veel minder dan bijvoorbeeld een Stef Bos, Frank Boeijen, Boudewijn de Groot of Herman van Veen. De jonge Frank Boeijen toonde in zijn eerste album met de Frank Boeijen Groep al meer diepgang dan Clouseau in al die jaren samen.

Veel diepgang moet je inderdaad niet bij Clouseau zoeken maar ze hebben wel een aantal mooie nummers (zoals Afscheid van een Vriend) achter hun naam. Clouseau sla ik ook veel hoger aan dan Marco Borsato laat staan de Toppers, Get Ready, Frans Bauer en die geautotunede rappers in de hitlijsten maar - wat goldendream zegt - aan Boudewijn de Groot, Stef Bos of Frank Boeijen en ook Doe Maar kunnen Koen en Kris niet tippen. Al vallen de nummers die ik van dit album ken best mee, ik zal dit album zeker eens beluisteren.

Blijft mooi album dit. Dat ik dat nog eens zou zeggen van een Clouseau album.