Cedar Walton - The Promise Land (2001)

Prima mainstream jazzalbum in de beste hard bop traditie met een scheutje soul. Hier worden jazz standards afgewisseld met enkele eigen composities, die allen van verrassend hoog niveau zijn. Cedar weet bij mij meestal direct de juiste snaar op de piano te raken, dus die heb ik persoonlijk al in de pocket, maar hij is gewoon ook een begenadigd pianist die veel gevoel in zijn spel legt. Zowel in de rustige ballad passages als tijdens versnellingen, waartussen hij moeiteloos lijkt te kunnen switchen.

Zijn begeleidingsband is ook meer dan vermeldenswaardig. Vincent Herring blijkt een uiterst soulvolle alt saxofonist te zijn en daarnaast bespeelt hij ook de fluit met verve op verschillende nummers. De eveneens soulvolle ritmesectie David Williams (bass) en Kenny Washington (drums) zorgt voor de perfecte begeleiding. Alleen op de standard Smoke Gets in Your Eyes wordt het me allemaal net effe wat te gezapig, maar verder is dit een zeer, zeer vermakelijk album dat op CD klinkt als het welbekende klokje. No risk disk voor de jazz liefhebber met behoefte aan structuren, maar ook voldoende uitdaging om het een uur lang boeiend te houden.

Cedar blijkt in en rond het nieuwe millennium keer op keer uitstekende jazzplaten uit te kunnen brengen.

Zorgvuldig gekozen standards naast eigen werk. Hier is veel aandacht in gestoken. De instrumentalisten zijn meer dan uitstekend en de insteek is ouderwetse hardbop. Gewoon heel erg fijn, met naast het fabuleuze pianospel van Cedar, lekker altosaxspel van Herring die ook dwarsfluit speelt.

Hoogtepunt wat mij betreft is de reggae-bop van Thirty Degrees to the Wind met erg mooi fluitspel van Herring.