Oukje den Hollander - Idyllen (2019)

Als muziekliefhebber en schrijver ( eind december verschijnt mijn eerste roman De erfenis van Karlijn, maar dat terzijde ) heb ik buitengewone interesse in dit album van Oukje Hollander, die gebaseerd is op de gelijknamige dichtbundel van Ilja Leonard Pfeijffer. De eerste tekenen De Nacht is Aangezegd en We zijn een Eiland voorspellen veel goeds. Verwacht een subtiel, hartstochtelijk album met prachtige teksten en hoop ook arrangementen.

Vorig jaar zong Oukje het opvallende duet Ah Rum Cha Cha Cha met Flip Noorman op diens album De Big One. Het was mijn eerste kennismaking met haar mooie stem. Op dat moment was Oukje samen met Marijn Korff de Gidts al intensief bezig met het op muziek zetten van een dozijn teksten uit de meermaals bekroonde dichtbundel “Idyllen” van Ilja Leonard Pfeijffer.

In die teksten vond Oukje precies wat ze aan de wereld kwijt wilde en legde daarmee in feite haar eigen binnenwereld bloot. Het is een zoektocht geworden naar liefde en leven in een steeds harder wordende wereld.

Marijn en Oukje hebben beiden een gedegen muzikale opleiding. Zo was Marijn eerst student en nu docent aan het Conservatorium van Amsterdam. Hij speelt daarnaast in ORBI, oftewel The Oscillating Revenge Of The Background Instruments, een klassiek kwartet dat epische rocksongs speelt. In maart waren ze nog te zien in het tv-programma Podium Witteman.

Oukje studeerde af aan de prestigieuze Masteropleiding “Theaterzanger/Singer-performer” aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie en het Conservatorium van Amsterdam. Daarvoor studeerde ze een jaar lang in Berlijn bij de Duitse mezzosopraan Gundula Hintz en behaalde zij haar Bachelor diploma Klassieke Zang aan het Koninklijk Conservatorium te Den Haag. Naast haar solocarrière is Oukje ook actief als theatermaker. Met haar muziektheatercollectief KASSETT bracht ze reeds de voorstellingen “STRANDT” en “Hoofdrol” op de planken.

Idyllen wordt uitgebracht op het klassieke label 7 Mountain Records, toch is het beslist geen klassiek album geworden. Men bepaalde aan de strekking van de gedichten hoe de muziek moest worden, zowel grotere als kleinere thema’s komen aan bod. Er wordt veel met dynamiek gewerkt, vandaar dat het geluidsopnameniveau daaraan werd aangepast.

Samen schreven ze de composities, maar de fraaie en regelmatig inventieve arrangementen zijn van de hand van Marijn. Soms passen ze zo goed bij de teksten, dat het lijkt alsof ze tegelijkertijd zijn ontstaan. Een mooi voorbeeld hiervan vind ik de reeds uitgebrachte single We Zijn een Eiland. Ook druipt regelmatig de passie van de zang van Oukje, zoals in Winter Komt.

De inkleuring is buitengewoon smaakvol en soms verrassend. De dromigere kalimba in Ik Red Me Wel vind ik een mooie vondst. Aan alle facetten is aandacht besteed, dus ook aan het fraaie artwork, de foto’s zijn gemaakt door de bekende fotograaf Benji Reid.

Voor dit ambitieuze album is trouwens terecht al de nodige aandacht, waaronder van de landelijke radio. Idyllen is opgedragen aan Oukje’s vriend Kornee, omdat hij in alle fases van het project haar door dik en dun gesteund heeft. Het is een geslaagde poging om van een reeds meermaals bekroonde kunstuiting een nieuw, losstaand artistieke schepping te creëren.

Benieuwd naar!

Prachtig, pakkende recensie Lura, heerlijk omschreven waar het bij dit album om draait. Erg nieuwsgierig naar geworden en als schrijver van bovenstaande roman zie ik wel raakvlakken.

Grappig, zij heeft bij mij op school gezeten en was een vriendin van mijn broertje. Jaren niet meer gesproken, dus leuk om te zien dat ze nu haar debuutalbum uit heeft. Zal het eens beluisteren.

Het nummer Ik Red Me Wel maakt me een beetje jaloers in de goede zin des woord, had ik heel graag zelf willen schrijven. Ook voor dit album geldt; drukke tijden met veel nieuwe platen, een boek wat over een maand verschijnt, dochters met wilde plannen en concerten in binnen-en buitenland. Neem daarom de tijd.

Nederlandstalige teksten en een onbekende zangeres, dan kun je hier vrezen voor weinig, heel weinig aandacht. In de praktijk blijkt het ook zo ondanks haar bijzondere teksten, prachtige stem en inventieve muzikale inkleuring. Voldoende basis om het een kans te geven ?

Mijn pleidooi heeft helaas weinig losgemaakt of deze plaat is domweg weggevaagd in een enorme stroom aan nieuwe releases. Wat een fijne, dromerige en bij momenten intense plaat van een toptalent, dat staat ondanks de karige aandacht voor mij wel vast.

Nou, ik heb een ietwat andere persoonlijke mening. Ik heb hier echt gepoogd naar te luisteren maar het komt mij zeer gekunsteld, gemaakt over. Als je (wat Lura beschrijft ) leest wat voor een opleidingen hier allemaal gedaan zijn door zowel zangeres als medewerkers en ze flink hebben nagedacht over het geheel dan druipt de ambachtelijke gemaaktheid van deze kunstuiting af. De (Peter) Slageriaanse/(Ilja) Pfeifferse literaire teksten, de ietwat geforceerd beheerste en geleerde zang en de bijna academische beheersing van de instrumenten maken het voor mij juist kunstmatig. En hé, het is kunst, toch ? Deze ‘artistieke schepping’ mist voor mij gevoel, uit het hart, spontaniteit en warmte.

Alle respect voor deze kunde, kennis en artistieke uitingen maar misschien kan juist de karige aandacht van het ‘grotere’ publiek gekomen zijn doordat het over de hoofden van mensen heen gaat. Of zijn deze kleinkunsten uitingen op de juiste plek voor een klein publiek.

Succes met je debuutroman trouwens !!

De harmonie wordt hier doorbroken hihi... en ja kan je opmerkingen zeker wel plaatsen, al ben ik het daar maar voor een klein deel mee eens. Ik denk overigens niet meneer dat het over de hoofden van mensen is heen gegaan, denk veel eerder dat verreweg de meeste niet de moeite hebben genomen dit ter oren te laten komen. Mijn debuutroman De erfenis van Karlijn is trouwens af en uit (13/12) en ik verzeker je hier zit absoluut een hoop warmte, emotie, verdriet en hoop in, al blijft dat altijd persoonlijk.