Wat een heerlijke rustgevende muziek. Men noemt dit spiritual jazz, maar zenjazz of new age jazz had ook gekund.
Mooie begeleiding van bijvoorbeeld harp, tablas en sitar terwijl Matthew Halsall heerlijk rustig de tijd neemt voor mooi trompetspel ala Miles Davis.
Ik had al meer van Matthew Halsall (tevens labelbaas van Gondwana) gehoord, maar als gehele plaat, tot nu toe alleen deze. Ik zal de rest ook zeker uitchecken.
Mooie plaat wel, maar wat minder inventief en experimenteel als zijn anderen. Is ook werk uit zijn vroegere carriere, dus wellicht minder geevolueerd. Wel weer prachtig sfeervol.
Een erg fijne site idd. Ik heb dit album ook zitten luisteren nav de bespreking op mume en Writteninmusic. Heb er toch iets minder mee. Krijg ‘n beetje het gevoel dat het experimenteren belangrijk is dan een coherent nummer spelen. Ook hier de overtuiging dat een nieuwe poging mijn mening kan bijstellen. Gaat op de stapel herkansingen.