Mondingo - We Are, Aren’t We? (2019)

Mijn recensie op Luminous Dash:

Mondingo: de naam klinkt als een exotisch muziekfestival ergens te lande. Het blijkt echter het project van producer Domien Cnockaert te zijn, die al bij Hooverphonic en WWWater achter de knoppen zat en nu zijn debuut-ep uitbrengt. Naar eigen zeggen gaat op dit album ‘wereldmuziek hand in hand met elektronica.’

Toch mag het met Mondingo ook feest zijn. Het titelnummer schippert vrolijk tussen strakke beats en oriëntaalse uitbundigheid. Dat laatste horen we ook terug in het tweede nummer, Road To Tibet, al heeft dat gek genoeg ook iets Afrikaans of Latijns-Amerikaans. En zo gaat het altijd maar verder.

Af en toe gaat de voet van het gaspedaal, zoals op Lullaby Of Lybia, dat perfect nachtelijke filmscènes in de wildernis zou kunnen ondersteunen, en ook daar houdt Mondingo dapper stand. Minder fan zijn we echter van de zangstem. Eén Oscar and the Wolf op deze wereld is al meer dan genoeg, zo niet te veel. We Are, Aren’t We? is dan ook op zijn best in de instrumentale gedeelten: kleurrijk, meeslepend en altijd bijzonder sfeervol.