Omara Portuondo & Regina Orozco - Pedazos del Corazón (2019)
Alternatieve titel: Homenaje a Álvaro Carrillo y Agustín Lara
mijn stem
1 stem
Cuba / Mexico
Wereld
Label: Fonarte Latino
-
Sabor a Mí (3:14)
-
Un Poco Más (3:36)
-
La Mentira (3:25)
-
Amor Mío (2:52)
-
Sabrá Dios (3:58)
-
Seguiré Mi Viaje (2:57)
-
Dos Gardenias (2:54)
-
Veinte Años (3:47)
-
Arráncame la Vida (4:23)
-
Piensa en Mí (4:25)
-
Rival (3:13)
-
Popurrí de Mujeres Galantes (6:13)
-
María Bonita (3:53)
-
Por Qué Negar (2:24)
-
Solamente una Vez (2:32)
-
Granada (3:55)
-
Ven Acá (4:04)
-
Lamento Jarocho (4:13)
-
Veracruz (3:03)
-
La Cumbancha / Clave Azul (3:07)
0
geplaatst: 20 oktober 2019, 01:21 uur
Zoals de alternatieve titel al zegt, een homage aan twee Mexicaanse tekstschrijvers die door honderden (zo niet duizenden) Latijns-Amerikaanse acts gecoverd zijn, niet alleen Mexicanen dus maar ook Cubanen / Puerto Ricanen etc.
Deze Álvaro Carrillo en Agustín Lara verdienden hun sporen in het gouden tijdperk van de romantische (Mexicaanse) muziek, de 1940s tot het begin van de 1960s. Ook wel Epoca de Oro genoemd, waarin ook de filmindustrie floreerde. De tijd van de Bolero, zeg maar de Latin variant van de (Pop) Ballad. Iedereen die bekend is met Latin acts die een ballad hebben opgenomen en teruggrepen op de 'klassiekers' zal wel eens één van de nummers uit de lijst hierboven hebben gehoord uit een andere keel.
De eerste tien nummers zijn van Álvaro Carrillo en de overige van Agustín Lara. De teksten zijn werkelijk prachtig, de heren zijn echte poëten wat mij betreft. "ik geef je mijn liefde, want ik ben zo arm dat er niets anders is dat ik je kan geven" (vrij vertaalt uit : Sabor a Mí )
Het is alleen duidelijk dat Omara Portuondo's stem met bijna 89 jaar toch het beste achter zich heeft gelaten. De muzikale aankleding is sober, ingetogen en zo te horen uitgevoerd door een kamerorkest. Zo klinkt het meer Jazzy en zelfs wat NeoKlassiek en dat is minder gebruikelijk. Vanzelfsprekend akoestische uitvoeringen waar de Spaanse gitaar niet ontbreekt, dat wat tenslotte destijds hét begeleidingsinstrument van de zingende Boleros.
Vele nummers ken ik in de uitvoering van Eydie Gorme met Los Panchos of eigentijdse versie's van Lila Downs. Die kan ik aanbevelen als dit te ingetogen is of als je zangeressen wilt horen die dit opnamen op de hoogtepunten van hun vocale talenten.
Deze Álvaro Carrillo en Agustín Lara verdienden hun sporen in het gouden tijdperk van de romantische (Mexicaanse) muziek, de 1940s tot het begin van de 1960s. Ook wel Epoca de Oro genoemd, waarin ook de filmindustrie floreerde. De tijd van de Bolero, zeg maar de Latin variant van de (Pop) Ballad. Iedereen die bekend is met Latin acts die een ballad hebben opgenomen en teruggrepen op de 'klassiekers' zal wel eens één van de nummers uit de lijst hierboven hebben gehoord uit een andere keel.
De eerste tien nummers zijn van Álvaro Carrillo en de overige van Agustín Lara. De teksten zijn werkelijk prachtig, de heren zijn echte poëten wat mij betreft. "ik geef je mijn liefde, want ik ben zo arm dat er niets anders is dat ik je kan geven" (vrij vertaalt uit : Sabor a Mí )
Het is alleen duidelijk dat Omara Portuondo's stem met bijna 89 jaar toch het beste achter zich heeft gelaten. De muzikale aankleding is sober, ingetogen en zo te horen uitgevoerd door een kamerorkest. Zo klinkt het meer Jazzy en zelfs wat NeoKlassiek en dat is minder gebruikelijk. Vanzelfsprekend akoestische uitvoeringen waar de Spaanse gitaar niet ontbreekt, dat wat tenslotte destijds hét begeleidingsinstrument van de zingende Boleros.
Vele nummers ken ik in de uitvoering van Eydie Gorme met Los Panchos of eigentijdse versie's van Lila Downs. Die kan ik aanbevelen als dit te ingetogen is of als je zangeressen wilt horen die dit opnamen op de hoogtepunten van hun vocale talenten.
* denotes required fields.
* denotes required fields.