Stewart Walker - Concentricity (2007)

Na een aantal luisterbeurten viel het me steeds meer op hoe de tracks telkens in elkaar over lijken te lopen. Vaak had ik niet eens door naar een nieuwe track te luisteren. Dit album had net zo goed uit één of twee lange tracks kunnen bestaan. Prima album om achter elkaar door te spelen op een feestje. Niet een album die ik snel en/of vaak zou opzetten, daarvoor verveelt het me te snel.

Dit is een hele goede minimal techno producer die ik pas heb ontdekt. Zijn album Stabiles en album samen met Geoff White getiteld Discord zijn me al bevallen. Leuk dat er een nieuwe van 'm uit is, verwacht er wel wat van.

Dan luister je te oppervlakkig, want een stuk dieper gebeurt er van alles.

Wat dit tot een moeilijke plaat maakt, is dat er amper herhaling voorkomt die de luisteraar houvast geeft. De meeste melodietjes verdwijnen even snel als ze gekomen zijn en laat je dan met een onbevredigd gevoel achter, omdat je gewend bent dat zo'n melodietje in de regel tot vervelens toe uitgemolken wordt. Bovendien blijven de ritmische patronen zich steeds verder ontwikkelen in steeds nieuwe combinaties.

We Are Monster van Isolee is daarom wel met deze plaat te vergelijken.

Track 4, 8 en 9 zijn wellicht de meest toegankelijke tracks voor instappende luisteraars.