Keren Ann - Keren Ann (2007)

Een heerlijk zomers plaatje. Tenminste, zo lijkt het. Tot je op de teksten let. Dan blijkt het opeens allemaal niet meer zo lief.

Somers? Dit klinkt, in de eerste 3 liedjes tenminste, toch lichtjes melancholisch.

Volledig beluisterd nu en ik ben helemaal weg van alweer een heerlijke vrouwenstem dit jaar (Meg Baird, Feist, Linda Draper, nina Nastasia etc.). Keren Ann past gelukkig niet helemaal in dat rijtje thuis maar kan met haar sound dan weer andere associaties oproepen. Als daar zijn Hope Sandoval, Nico (en af en toe ook wel VU) en de Cowboy Junkies. Ondanks deze herkenningspunten kan ze duidelijk bogen op een eigen sound. Heerlijk diep, melancholisch bij wijlen en teksten die wel eens scherp durven zijn.

Ik krijg 'Lay Your Head Down' maar niet uit mijn hoofd: die tempowisselingen, dat handgeklap, die stemmetjes, die harmonica en dan die bluesy gitaar...

Niet dat ik 'm uit mijn hoofd wil!

Let op dat je geen tinnitus krijgt, of hebt als je dit liedje sinds 2007 nog in je hoofd hebt...

Keren Ann , haar vader russisch/Israëlisch, moeder Nederlands/Indisch, geboren in Tel Aviv, daarna wonend in Nderland, vervolgens in Parijs. Kosmopoliet pur sang. Haar eerste albums in Frankrijk gemaakt met Franse producer, vervolgens naar New York waar dit album is gemaakt. New York, de stad van Velvet Underground, enige invloed hoor je wel. Het is een beetje Mazzy Star meets Velvet Underground. Ook Virginia Astley hoor ik in somige nummers. Deze cd is in het Engels, voor gaande waren in het Frans of Frans en Engels.
De muziek is soms bitterzoet net zoals de teksten. Teksten over verloren gegane liefde, gedoopt in melancholie. Maar het is desondanks geen somber album. Muzikaal is het prachtig, vele stijlen en instrumenten zorgen voor afwisseling.
In anere landen (VS, maar ok in oostelijke landen) was dit een doorbraak vor Keren, maar ondanks toch wat Nederlands bloed blijft ze bij ons onbekend. Jammer, want dit steekt met kop en schouders boven de middelmaat uit.

Keren Ann,
klinkt als een automobiliste die tijdens een rijexamen de verkeerde kant de snelweg op rijd.

pfffff alle nieuwe releases verbleken bij al dat moois van Keren Ann! ze betoverd me met haar schitterende muziek. wat me wel opvalt dat elk album nogal wisselvallig is kwa stijl waar ik aan moest wennen, Dan weer baroquefolk dan weer rockt het ineens. Niet echt makkelijk te behappen maar moet dat? nee gewoon open staan voor al dat moois wat keren maakt. Ik heb haar ontdekt omdat ze op 1 festival staat met Charlie Winston en andere franse favoriet Yael Naim die ik volg op facebook.