Kebu - Live in Oslo (2019)

Dat Kebu mij al wist te overtuigen op zijn eerste twee studio-albums, heb ik al laten doorschemeren in mijn berichten bij deze albums. Maar ook live staat Kebu als een huis. Hij weet zijn composities 100% live te vertalen op zijn analoge synthesizers en dat resulteert in een heel leuk en spetterend optreden.
Live in Oslo is dan ook een geweldig live-document waarin hij laat zien wat hij in huis heeft. Stuk voor stuk geweldige nummers, tussendoor afgewisseld met een cover van een aantal van zijn voornaamste inspiratiebronnen.
Zijn beide studio-albums worden uiteraard uitgebreid onder de loep genomen en tussendoor een cover is natuurlijk erg leuk, maar stiekem was het met één of twee covers ook wel goed geweest. Zijn eigen materiaal is namelijk, alhoewel natuurlijk niet origineel, van hetzelfde niveau. Door de overdaad aan covers, mis ik bijvoorbeeld zijn juweeltje "Michael's Anthem". Die had eigenlijk niet mogen ontbreken op deze set. Jammer dat hij juist dat nummer niet gespeeld heeft.
Maar dit zijn dan ook de enige kritische noten die ik heb bij deze release, want verder is dit gewoon één groot feest der herkenning als je van de muziek van Jean-Michel Jarre, Vangelis, Tangerine Dream, Giorgio Moroder en Jan Hammer houdt. Kebu heeft echt een combi van zijn voornaamste inspiratiebronnen in zijn eigen muziek weten te verweven. Hij covert ook niet voor niets zijn helden!
Vooral de manier hoe hij zijn meest energieke tracks "Le Carnaval des Etoiles", "Deep Blue" en "Solar Wind Surfing for Beginners with Doctor Bob" tot één geheel weet te brengen, is geweldig en zonder twijfel het hoogtepunt van dit live-album!

Live in Oslo is een goede en leuke set en maakt de weg vrij voor een wellicht hopelijk binnenkort nieuw te verschijnen album van deze zeer fijne, spontane en enthousiaste muzikant waar ik ondertussen een zwak voor heb gekregen.

Dit is inderdaad een meer dan uitstekend live album vol met prima synthesizermuziek van Kebu, vooral met tracks van zijn voorlaatste album Perplexagon. Verder brengt hij een respectvolle en mooie ode aan helden jarre, Vangelis , td, Hammer en Moroder met een aantal bekende tracks die zonder uitzondering prima klinken. Heerlijke plaat derhalve!