Gallant - Sweet Insomnia (2019)

Je zou kunnen zeggen dat Gallant gewoon één van die velen is die de hedendaagse R&B maken. R&B waar ik niet per se heel veel van hou, mede omdat het allemaal zoveel op elkaar lijkt. Maar aan de andere kant heeft Gallant iets wat me aanspreekt. Tenminste, op zijn eerste plaat was dat zo. En ik moet zeggen dat het eerste nummer van dit nieuwe album mij daar gewoon weer in meeneemt. Maar daarna gaat het helaas toch mis. In tegenstelling tot die prettige eerste plaat wordt deze te zoet en zijn de keuzes toch weer te standaard. Ik hoor dat extra's niet meer terug in de muziek. Misschien op Panasonic, Celine en het eerste genoemde Sharpest Edges na dan.