menu

Alexandra Savior - The Archer (2020)

mijn stem
3,42 (31)
31 stemmen

Verenigde Staten
Rock / Pop
Label: 30th Century

  1. Soft Currents (3:11)
  2. Saving Grace (3:25)
  3. Crying All the Time (3:30)
  4. Howl (3:08)
  5. Send Her Back (2:34)
  6. Can't Help Myself (2:42)
  7. The Phantom (2:51)
  8. Bad Disease (3:46)
  9. But You (2:53)
  10. The Archer (2:25)
totale tijdsduur: 30:25
zoeken in:
avatar van musicfriek
4,5
Ze lijkt de lijn van haar debuut hier door te trekken, Saving Grace en Crying All the Time zijn al op single verschenen en wederom prima songs. Maar vooral de titelsong trekt mijn aandacht, alsof het nummer uit de 50's is weggelopen. Heerlijke sound heeft dat nummer. Een beetje een Lana-vibe krijg ik erbij.

En de hoes is echt prachtig.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Alexandra Savior - The Archer - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Alexandra Savior - The Archer
Alexandra Savior trekt de lijn van haar debuut door, maar zet ook stappen op haar prachtig klinkende tweede album, waarop nog meer invloeden worden verwerkt en ze ook nog eens veel beter is gaan zingen

Luister oppervlakkig naar The Archer van Alexandra Savior en je hoort een album dat voortborduurt op Lana Del Rey’s Norman Fucking Rockwell, dat waarschijnlijk meer jaarlijstjes aanvoerde dan elk ander album uit 2019. Alexandra Savior raakt hier en daar aan de muziek van Lana Del Rey, maar kan ook nog heel veel andere kanten op. The Archer laat zich inspireren door meerdere genres en loopt met zevenmijlslaarzen door de geschiedenis van de popmuziek. Het klinkt allemaal prachtig en opvallend beeldend, maar ook de zang van de jonge Amerikaanse singer-songwriter is van een bijzondere schoonheid. Prachtplaat.

Alexandra Savior debuteerde alweer bijna drie jaar geleden met het door Alex Turner (Arctic Monkeys) geproduceerde Belladonna Of Sadness. De piepjonge singer-songwriter had net Portland, Oregon, verruild voor Los Angeles, California, en maakte indruk met een geluid dat invloeden uit een aantal decennia popmuziek bevatte.

De invloeden, die teruggingen tot de jaren 50, zorgden voor een bijzonder klankentapijt, waarin de bijzondere stem van Alexandra Savior uitstekend gedijde. Belladonna Of Sadness was niet alleen een album vol invloeden, maar ook een filmisch album dat het uitstekend had gedaan bij een obscure film of serie.

Op het deze week verschenen The Archer heeft Alexandra Savior Alex Turner verruild voor muzikant en producer Sam Cohen, die als producer vooral bekend is vanwege zijn werk voor Kevin Morby, Andrew Combs en Curtis Harding. Het heeft niet eens zo heel veel gevolgen gehad voor haar geluid. Ook The Archer springt kriskras door een aantal decennia popmuziek en citeert net zo makkelijk uit de jaren 50 als uit het heden.

Zeker wanneer de Amerikaanse singer-songwriter kiest voor nostalgische klanken en voor wat lome en melancholische zang is de vergelijking met Lana Del Rey nauwelijks te onderdrukken, maar Alexandra Savior blijft nooit lang in een bepaald geluid hangen. Wanneer de muzikante uit Los Angeles kiest voor bezwerende en meer psychedelische klanken hoor ik ineens minder van Lana Del Rey en meer van Mazzy Star en Portishead, maar The Archer kan ook opschuiven richting de avontuurlijke muziek van Fiona Apple of juist verrassen met lichtvoetige Motown achtige klanken.

The Archer schiet alle kanten op, maar het is ook een album vol beeldende klanken en hierdoor een album dat zich als een filmsoundtrack laat beluisteren. Vergeleken met haar debuut is het geluid van Alexandra Savior op haar tweede album verzorgder en veelzijdiger en vergeleken met dit debuut is ze ook veel beter gaan zingen.

Een enkeling zal zich misschien storen aan de zich af en toe wel erg nadrukkelijk opdringende vergelijking met Lana Del Rey, maar persoonlijk hoor ik ook een duidelijk eigen geluid, waarin de singer-songwriter uit Los Angeles ook andere kanten van zichzelf laat horen.

Zeker wanneer The Archer betovert met klanken die zo lijken weggelopen uit een ver verleden, lijk je hier en daar de hand van Danger Mouse te horen, op wiens label het nieuwe album van Alexandra Savior is verschenen. De psychedelisch aandoende klanken passen prachtig bij de hoge, dromerige en zachte zang van Alexandra Savior, die als zangeres zoals gezegd flinke stappen heeft gemaakt.

Zowel de zang als de instrumentatie op The Archer nodigen uit tot zeer aandachtige beluistering. In de instrumentatie zijn wonderschone gitaarlijnen verstopt, maar ook het volle elektronische klankentapijt is van een bijzondere schoonheid en hetzelfde geldt voor de fraai gearrangeerde strijkers en blazers.Maar ook de zang op het album wordt mooier en mooier en sleurt je langzaam maar zeker mee naar dromenland.

The Archer is een album dat prachtige beelden op het netvlies tovert, maar het is ook een album dat zich steeds nadrukkelijker opdringt en je zomaar net zo dierbaar zou kunnen worden als het album van Lana Del Rey, dat vorig jaar nogal wat jaarlijstjes aanvoerde. 2020 is nog maar net begonnen, maar de eerste vijfsterren plaat is wat mij betreft daar. Erwin Zijleman

avatar van spoon
3,0
Best een aardig album, maar de naam Lana del Rey ging voortdurend door mijn gedachten. Vergelijken is onvermijdelijk en dat is niet best voor Alexandra.

Productie en stijl deed me ook wel denken aan engelse soulpop zoals we dat kennen van Duffy, Adelle etc
Dus ik luister even daarna om te lijken of die vergelijking wel opgaat en ook dat is niet best voor Alexandra.

3*

avatar van Doc
Doc
Ik vind deze dame eigenlijk veel leuker om naar te luisteren dan Lana del Rey.
Het heeft een wat donkerdere sfeer lijkt het... ik kan het niet zo mooi opschrijven als Erwinz maar misschien zijn het inderdaad de meer bezwerende en psychedelische klanken die het doen.

avatar van Mausie
Klinkt voor mij als een kruising tussen Jessica Pratt en Lana Del Rey. Net als bij spoon werkt die vergelijking niet in haar voordeel. Het klinkt een beetje anoniem. Het ene oor in, andere oor uit.

Gast
geplaatst: vandaag om 05:07 uur

geplaatst: vandaag om 05:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.