Hurtling - Future from Here (2019)

Er klopt veel aan dit debuutalbum: het songmateriaal, het grommende gitaargeluid en zeker ook de leuke zang van Jen Marco. Zij is de leadgitarist en drijvende kracht achter dit trio uit Londen.

Het album opent met noiserock waarbij Memory Casette grappig genoeg aan Blondie doet denken. Dat geldt niet voor andere nummers overigens. Vanaf het middendeel wordt het dromeriger, met als hoogtepunt het ingetogen Let Go. Het nummer Please Don't Know Us boeit mij iets minder, maar verder is het genieten wat Hurling op de plaat heeft gezet.

Sterke nieuwkomer dus, ik ben benieuwd hoe snel dit wordt opgepikt.

Ik ben bijna een jaar te laat met luisteren maar dit maakt direct bij de eerste draaibeurt indruk. Alt-nineties van begin tot eind. En zeker als de gitaarpartijen stevig aanzwellen, is het puur genieten. Een nummer als 'Summer' gaat bij mij linea reactie naar de 'Liked Songs' playlist van Spotify. Maar het hoogtepunt van de plaat is overduidelijk het hierboven al aangehaalde 'Let Go'. Alsof PJ Harvey in de Breeders speelt. Ook een jaar later gaat deze plaat gewoon op repeat.