Thy Catafalque - Naiv (2020)

Thy Catafalque en een nieuw album, relatief snel na het geweldige Geometria. Mij hoor je niet klagen. Het is weer een avantgardistisch metal werkje geworden. vermengt met folk, prachtige zangstukken, wat meer elektronika dan voorheen en zelfs mooie blazerstukken.

Als je Geometria top vond kun je je hier geen buil aan vallen.

Een beetje experimentele metal gaat er op zijn tijd wel in en ieder jaar kom je wel iets tegen waarvan je denkt een voormalige Grolschreclame slogan er tegenaan te kunnen gooien. Dat is hier ook weer het geval. Het vakmanschap is meesterschap idee heeft wel als nadeel dat je er rustig voor moet gaan zitten anders heeft het geen zin. En dat ga ik van de week maar eens doen. Voor fans van Thank You Scientist.

Tot een week of drie geleden niet bekend met deze band, maar dit kan zomaar eens het album van het jaar worden. Een van de weinige bands die wat mij betreft een vernieuwend metalgeluid presenteren. Ontzettend veelzijdig album met fraaie vrouwenzang, ja ook daar was ik naar op zoek.

Ik vind er niks vernieuwend aan. Weinig metal ook. Laat staan avant-garde, zoals vermeld wordt.

Het klinkt een beetje als een stevigere versie van Goat. Misschien word ik enthousiaster na meerdere luisterbeurten, maar nu hoor ik weinig echte nummers. De klemtoon ligt op sfeerzetting en die sfeer is niet meer dan aardig. Voorlopig een krappe 4*.

Rengeteg was het beste album van de jaren 10, zou 'Naiv' nu ook al het beste album van de jaren 20 zijn?
Als het niet zo'n godsgruwelijk wonderschoon en bloedstollend innovatief album zou zijn, dan zou het een veeg teken zijn voor de resterende 9,9 jaar van dit decennium.

En ik hoor wel honderdduizend dingen in Thy Catafalque, maar de vergelijking met Goat vind ik op zijn minst vergezocht, Kronos. Ik zou dan nog eerder zeggen dat ik een nummer als 'Kék madár (Négy kép)' heel graag door het Kronos Quartet uitgevoerd zou willen horen.
'Naiv' bevat wel meer metal dan zijn twee voorgangers.

Ligt nochtans voor de hand als je het niet te ver gaat zoeken. Wereldmuziek invloeden, veel nadruk op drive en sfeerzetting, die wat duister en duivels klinkt. Beetje prog maar vooral geen avant-garde. Dat zijn toch ongeveer 6,66 punten van overeenkomst.

Grinnik, mooi geformuleerd, maar dan nóg hoor ik het toch anders. Goats wereldmuziek wordt vooral gehaald uit Nigeria en Mali, terwijl Thy Catafalques folkelementen vooral uit Hongarije afkomstig zijn. Daarbij is drive en sfeer die Goat neerzet vooral repetitief (op zijn krautrocks), tribaal en wat mij betreft helemaal niet zo sinister, eerder energiek en 'groovy/dansbaar", terwijl Thy Catafalques sfeer veel eclectischer is (metal, ambient, elektronisch, folk) en véél melancholischer en duisterder dan Goat.
De band (nouja, de eenmansband) is ook veel te avantgardistisch met diffuse songstructuren om voor een progmetalband pur sang door te gaan. Ik hoor meer raakvlakken met bands als Kayo Dot, Arcturus of Maudlin Of The Well dan, ik noem maar wat, Dream Theater, Pain Of Salvation of (oude) Leprous. Ach, geef het beestje een naam.

Afijn, evenzogoed wel interessant om jouw visie/ervaring te lezen.
Hamvraag is dan ook: ben je inmiddels wel wat enthousiaster geworden? Je score impliceert toch een behoorlijke mate van tevredenheid.

NB: het laatste album van Goat ken ik niet, die schijnt enerzijds een wat anders geluid te hebben en anderzijds door velen als teleurstellend wordt ervaren. Ik vond hun debuutalbum het beste album van 2012, maar de opvolger viel me (wellicht door te hoge verwachtingen) al een tikkeltje tegen.

Op basis van de bands die ik ken (Arcturus, Dream Theater en Leprous) ben ik het daar wel mee eens.

Mijn tevredenheid over Naiv; een krappe vier kan ik er aan kwijt. Ik vind het nergens slecht maar word er ook niet enthousiast van. Vind het niet echt bijzonder. Als we het over metal en avant-garde hebben, doe mij maar The Sham Mirrors.

Interessante plaat, die zowat alle klanten uitwaaiert. Daardoor ontbreekt ook wel een zekere lijn in het album, maar de muziek die gecreëerd wordt, klinkt zeker intrigerend genoeg. 't Lijkt me vooral zo'n plaat die zich niet in genrehokjes laat duwen. De vergelijking met Arcturus leg ik in zekere zin ook wel; die band vind ik echter nog wat boeiender.

De wat springerige vrouwelijke vocalen zorgen wel voor gemengde gevoelens; de ene keer wervelend, de andere dan weer een ietsje irriterend.

3,5 sterren

Via een recensie uit De Aardschok ben ik op deze band gekomen. Je hoort al direct dat dit een band is die niet zo maar te vergelijken is met grotere bekende namen. De uniek sound heeft wel enorm te bieden en invloeden van o.a. folk, metal en progressive. Veel verschillende stemmen en zangstijlen geven ook niet veel houvast. Maar deze stevige muziek blijft gewoon lekker, soms mysterieus, inheems en dan weer heel direct. Ik ga meer luisteren van Thy Catafalque.