menu

Bombay Bicycle Club - Everything Else Has Gone Wrong (2020)

mijn stem
3,44 (80)
80 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Mmm...

  1. Get Up (2:33)
  2. Is It Real (3:05)
  3. Everything Else Has Gone Wrong (4:09)
  4. I Can Hardly Speak (3:59)
  5. Good Day (3:52)
  6. Eat, Sleep, Wake (Nothing but You) (3:39)
  7. I Worry Bout You (3:40)
  8. People People (3:27)

    met Liz Lawrence

  9. Do You Feel Loved? (4:22)
  10. Let You Go (4:48)
  11. Racing Stripes (4:06)
totale tijdsduur: 41:40
zoeken in:
avatar van Woutout
sj0n88 schreef:
(quote)

Ik vind de gelijkenissen trouwens ronduit hinderlijk. Het nummer wordt met de gejatte zanglijn gewoon een slap aftreksel van een hit van weleer.

(quote)

Heel herkenbaar dit. Zeker bij deze band heb ik het idee dat ze het niveau van hun debuut never nooit meer gaan overtreffen, alhoewel ze best nog wel leuke dingen hebben uitgebracht naderhand.

Ik vind deze plaat te braaf en te gepolijst geworden. Best wat aardige nummers, maar ik mis echt de pit die ze op nummers als 'Magnet' en 'Evening / Morning' wel hadden.


Dit is precies hoe ik over BBC denk momenteel. Op albums na Blues nog wel regelmatig een aardig nummer en het is natuurlijk een bovengemiddeld goede band, maar het vuur en de directheid van het debuut is niet meer zo sterk aanwezig.

avatar van Cor
3,5
Cor
Dit is precies hoe ik over BBC denk momenteel. Op albums na Blues nog wel regelmatig een aardig nummer en het is natuurlijk een bovengemiddeld goede band, maar het vuur en de directheid van het debuut is niet meer zo sterk aanwezig. [/quote]
Amen! Aangenaam, maar niet (meer) verrassend. Niks-mis-mee plaat, maar ook niet meer

avatar van RadioMad
Heerlijk album.
Ik was BBC eigenlijk een tijdje uit het oog/oor verloren sinds hun tweede album, maar mede dankzij een reeks te gekke voorafgaande singles heb ik Everything Else Has Gone Wrong eigenlijk blind gekocht en geen spijt van. De hele week al op repeat staan. Nu érg veel zin gekregen om ze weer eens te zien op Down the Rabbit Hole dit jaar.

avatar van AOVV
3,5
Maar dan degelijk, dit comeback-album van Bombay Bicycle Club. De Britten staan hier garant voor een dikke 40 minuten goeie muziek, en lijken in hetzelfde straatje als Vampire Weekend te wonen, maar dan wat verder van de dorpskern verwijderd.

De sterkhouders van dit album zijn voor mij de titelsong, waarvan het refrein met erg aan het allerbeste van Kaiser Chiefs doet denken, het rustige I Can Hardly Speak en Eat, Sleep, Wake (Nothing But You), met die heerlijk melancholische gitaarlick en dito refreintje. Er staan ook wel wat mindere broeders op, en dan valt het mij op dat de band wat loom en ongeïnspireerd begint te klinken. People, People vind ik bijvoorbeeld niet zo'n geslaagd duet.

Wel geslaagd is de bijdrage van Nate Walcott op enkele nummers. Walcott is bekend als bandlid van Bright Eyes, is ook filmcomponist en multi-instrumentalist, en in die laatste hoedanigheid wordt hij vaak door diverse bands opgetrommeld; zo heeft hij al het podium en de studio gedeeld met o.a. U2, Red Hot Chili Peppers en First Aid Kit.

Tot slot moet ik nog vermelden dat ook het funky, levendige Do You Feel Loved en het grappige Good Day - al zet de tekst je stiekem ook wel aan het denken - meer dan fijne songs zijn.

3,5 sterren

avatar van Nevele
3,0
geplaatst:
Een aantal nummers dat er met kop en schouder bovenuitsteekt maakt het duidelijk dat het geen top album is, maar een aantal goede ideeen en een hoop opvulling. Jammer.

avatar van Wickerman
3,5
geplaatst:
Ik kende de band niet, maar nadat een collega erover vertelde heb ik het geluisterd en de plaat staat geregeld op repeat. Leuk, niet hoog daverend, maar leuk!

avatar van deric raven
3,5
Door het heerlijke voorjaarsgevoel wat Everything Else Has Gone Wrong oproept, krijg je in eerste instantie de indruk dat Bombay Bicycle Club de nieuwe plaat net een paar maanden te vroeg lanceert. Echter voor de band zelf is dit uiteraard het meest geschikte moment. Hoe passend is het om na een stilte van vijf jaar juist in januari jezelf met voltooid materiaal aan het publiek te openbaren. Een nieuwe start, een nieuwe lente.

Op eerder werk dreigden de Londenaren in hun enthousiasme ten onder te gaan in een dicht gemetseld bombastische geluid. Al is dit wel kenmerkend en typerend voor de band. Het heeft de drukte en opgewondenheid van een veel biedende Oosterse bazaar, waarbij de zintuigen overprikkeld raken door alle vele indrukken om je heen.

Get Up trapt af met een swingende inleiding. Alsof de band beland is in een rokerige jazzclub uit de jaren twintig, waar al dansend volop van het leven genoten wordt. Met buikdans ritmes wordt daar het kenmerkende stukje typerende Bombay Bicycle Club aan toegevoegd. Nog steeds worden je hersenen overladen met een breed scala aan ideeën, al wordt hier de dosering passend in gangbaarheid afgeremd. Helaas komt deze geslaagde combinatie verder niet meer terug.

Er is veel meer ruimte voor postpunk gitaren en baspartijen die het gejaagde van de snellere beats in de juiste banen leiden. Die retro jaren tachtig basis domineert op een prettige manier. Het commerciële aspect hoor je terug in de springerige discotracks. De indierockers willen als Twenty Four Hour Party People de dansvloer veroveren en de tijden van The Haçienda nachtclub herbeleven. Daar slagen ze op wonderbaarlijke wijze treffend in.

Toch krijg ik nog steeds de indruk dat de band aan een sprintwedstrijd is begonnen. Als ze de lengte van 42 minuten hadden uitgebreid naar ruim drie kwartier, had het net wat meer lucht gekregen. Nog steeds is het net zo flitsend als passerende neonreclame in een bruisende metropool, het tempo zit nog aan de hoge kant waardoor het lastiger is om volledig te genieten. Bij het dromerige titelstuk Everything Else Has Gone Wrong lijken ze wel het evenwicht te bewaken, al groeit ook dit uit tot een standje teveel.

Er gebeurd zoveel op de plaat, waardoor de tracks verzwolgen worden door goed bedoelde vrolijkheid. Heel gewaagd om de softe folky inslag in te ruilen voor die van energieke elektro hippies, toch komt het nog steeds niet in de buurt van persoonlijk hoogtepunt Flaws waarbij er een mooi intiem klein sfeertje werd neer gezet. Het is wachten tot het afsluitende Racing Stripes waar het besef van bezinning wel de overhand neemt.

De afwezigheid van vijf jaar heeft niet geleid tot verrassende nieuwe invalshoeken, maar stagneert bij het geluid van voorganger So Long, See You Tomorrow. Dat er nu gekozen is voor meer balans heeft wel tot gevolg dat dit avontuurlijke meer naar de achtergrond is verdwenen, daarvoor krijg je wel een portie aan gedoseerde frisheid voor terug. Geen verkeerde plaat, het is allemaal niet baanbrekend, wel lekker in het gehoor liggend.

Bombay Bicycle Club - Everything Else Has Gone Wrong | Electronic | Written in Music - writteninmusic.com

Gast
geplaatst: vandaag om 20:45 uur

geplaatst: vandaag om 20:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.