Mark Olson - The Salvation Blues (2007)

nog geen berichten hier... super plaat dit.

Valt mij toch een beetje tegen. Aardige liedjes maar er gebeurt weinig dat echt pakt. Een nummer over Sandy Denny, dat belooft interessant te worden, maar er is voor mij geen touw aan vast te knopen. Een beetje doorsnee countrypop is alles wat Olson levert, minder interessant dan wat zijn maatje Gary Louris tegenwoordig maakt. Samen zijn ze echter toch op hun sterkst

aiai, weer iets te snel geoordeeld.
Na nog een paar draaibeurten merk ik dat ik sommige nummers niet meer uit mijn kop kan krijgen. Sandy Denny is bijvoorbeeld toch wel een mooie melodie, My Carol ook, en de wat vreemde stem van Olson die bijna zonder begeleiding afsluit met het ontroerende My one book philosopy heeft wel veel karakter.

Prachtige plaat van Olson,die ik eigenlijk pas weer herontdekt heb.De tekst van Clifton Bridge is ontzettend mooi.Dat refrein:Some people came here to die ,we came here to live there's a hope in our hearts there's a future in our soul.In 1 woord prachtig.En zo spreekt deze hele plaat een onderhuidse hoop uit die vakkundig muzikaal wordt ingekleurd.Soms heel sober,dan wat rijker en uitbundiger,maar altijd met klasse en zonder al teveel tierelantijnen.Fijn album dat mij altijd weer vrolijk weet te maken.

Kippenvel.
Vooral Clifton Bridge, melancholie en hoop naast elkaar. Wanneer maakt Mark weer zo'n album? Ik hoop spoedig.
Inderdaad klinken stemmen van z'n maatje Gary en Mark nog mooier. Maar ik ben zeer content met deze Salvation Blues.

Inderdaad Tee. Ik ga omhoog naar 4. Het heeft enige tijd nodig gehad, maar ik ben zo langzamerhand van mening veranderd wat betreft het solowerk van Mark Olson in vergelijking met dat van Gary Louris. Mark is iets scherper en minder poppy en dat bevalt me net iets beter, Maar samen zijn ze gewoon onoverwinnelijk natuurlijk.