Bruce Cockburn - Small Source of Comfort (2011)

Het 31e (!) album van deze Canadese singer-songwriter, die overal op de wereld zijn fanschare heeft. Ook in Nederland en op Music Meter, het zijn er misschien niet zo veel, maar dragen hem wel op handen. De bespiegelingen, de muziek, het blijft altijd kwalitatief erg goed.
Dit album wordt als goed beoordeeld, maar geen topper in het oeuvre van Bruce Cockburn. Gebleven zijn de bespiegelingen over wat hij tijdens zijn reizen tegen komt, een duidelijk politieke mening en ook op spiritueel gebied zal Bruce Cockburn zijn woordje doen, zonder ook maar op enige wijze aan bekeringsdrang te doen.
Sommige kritieken missen de soms wel bijzonder felle Bruce Cockburn, die zich fel uit kan uiten tegen misstanden.
Aan de andere kant, Bruce Cockburn is gestart met mooie pastorale, bespiegelende akoestische muziek, langzaam aan veranderde de muziek, maar zeker ook tekstueel was er een meer politieke en sociale Bruce Cockburn te horen en misschien nu dat hij (mede door teleurstellingen) weer wat terug gaat naar zijn begin periode. Muzikaal zonder meer , want de plaat is nogal akoestisch. En dat is ook wel anders dan we gewend zijn, er staan 5 instrumentale stukken op.
Bruce Cockburn staat niet bekend als humorist, daarvoor is hij te serieus. Op 'Call me rose' probeert hij het wel wat, hij laat Nixon als reïncarnatie als oud vrouwtje terug komen. Het overtuigt niet echt.

Maar ondanks dat, als je 40 jaar lang de ene naar de andere prachtplaat produceert en daardoor de lat wel erg hoog legt, mag het dan ook soms ietsjes minder zijn.
Want laten we wel weten deze plaat is opnieuw een avontuurlijke verzameling liedjes over romantiek, protest en spirituele ontdekking en won de jaarlijkse Juno Award voor beste roots- en traditionele album. Het is rijk aan de bekende karakteristieke mix van folk, blues, jazz en rock.
Een aantal prima muzikanten zijn betrokken bij dit album , waaronder (jazz) violiste Jenny Scheinman, Annabelle Chvostek en verder de 'vaste'medewerkers Gary Craig, Jon Dymond en producer Colin Linden. Bruce Cockburn zei bij het uitkomen van dit album het volgende : "Ik rust nooit op mijn lauweren, maar blijft vooruitkijken. Ik denk liever na over wat ik hierna ga doen. Mijn voorbeelden voor gracieus ouder worden zijn jongens als John Lee Hooker en Mississippi John Hurt, die nooit stopten met werken tot ze erbij neervielen en die alleen maar beter werden als muzikant en als mens.” "Small Source of Comfort", is een weerspiegeling van Bruce Cockburns steeds groter wordende wereld vol wonderen en kan daardoor gezien worden als de nieuwste stap in zijn creatieve evolutie. Misschien niet de beste plaat van Bruce, maar zonder meer wel een hele goede.