Opposition - Blinder (2003)

Ik zit eindelijk deze te beluisteren... maar ik zit nog niet op het puntje van mijn stoel. Ook dit album lijkt nog maar weinig op albums als "Breaking the Silence" of "Intimacy". Ik mis hier ook die prachtige emotionele uithalen van Mark Long en ik heb op het eerste gehoor geen liedjes gevonden die kunnen wedijveren met bijvoorbeeld "Very Little Glory".
"Mr. Jones", "When I Dream of You" en "Caroline" zijn de beste nummers. Ik vind de tweede helft van dit album sowieso sterker. Het geluid, met veel effect en galm, is weer steviger dan op het meer ingetogen "Blue Alice Blue".

Breaking the Silence (1981) - Intimacy (1982) - Promises (1984) - Empire Days (1985) vind ik echter nog altijd de meest relevante albums van deze postpunk band.

Ik ben vrij dicht betrokken geweest bij de ontwikkeling van dit album, sta zelfs nog vernoemd in de linernotes. Anyway, er zijn van dit album minimaal 6 verschillende versies geweest waarvan ik de eerste versie het mooist vond en die qua intensiteit ook het meeste raakvlakken had met het oude werk van The Opposition. De ontwikkeling van dit album heeft iets van 5-6 jaar geduurd omdat Mark Long in Londen woont en Marcus Bell (RIP) de opnames opnam en bewerkte in zijn studio in Parijs waar hij ook woonde. Gedurende de tijd begon er een steeds groter verschil van mening ontstaan over de productie van de nummers van het album. Mark Long wou het album puur en spontaan houden en Marcus Bell wou het modern produceren. Dat is ook gebeurd hier en ondanks alle mooie geluidjes en tierlantijntjes is het wel ten koste van de nummers gegaan. Marcus Bell was enorm getalenteerd als bassist en ook als arrangeur maar is hier wel wat doorgeschoten. The Opposition was hier al meer een project dan een nog bestaande band en na dit album is de relatie tussen Marcus Bell en Mark Long dusdanig bekoeld dat er verder ook niet echt meer iets ondernomen is. Jammer.... Ik vind het overigens nog steeds een mooi album maar had liever de eerdere versie uitgebracht zien worden.