Ennio Morricone - Musashi Encore II (2003)
mijn stem
1 stem
Italië
Score
Label: Victor
-
Musashi / Trumpet Solo [Brivido di Guerra - Version Trumpet Solo] (1:33)
-
Romance / Soprano Solo [La Sua Donna Version Soprano Solo by Izumi Masuda] (2:33)
-
Humorous Ni (Un Po Ridicolo) (3:12)
-
Sora Wo Mitsumete (Guardare Il Cielo) (3:53)
-
Ichizoku No Tatakai (Battaglia E Sangre) (2:05)
-
Hiren / Flute Solo [Le Altre Version Flute Solo by Kaori Fujii] (2:24)
-
Inbou (Intrighi Politci) (3:54)
-
Rival (Rivali) (3:26)
-
Ketsutou / Timpani & Brass [Musashi Lotta - Version Timpani & Brass] (4:16)
-
Saikai No Toki He (Aspettado L'Incontro) (2:02)
-
Honokana Omoi / Strings [Musashi E Il Tradimento - Version Strings] (4:55)
-
Hiren / Strings [Le Altre Version Strings] (3:50)
-
Yujou to Ketsui / Strings [Musashi E L'Amicizia Version Strings] (4:39)
-
Aishu No Theme / Strings [Tre Volte Amore Version Strings] (3:52)
-
Musashi / Chorus [Brivido di Guerra Version Chorus] (3:33)
0
geplaatst: 16 mei 2007, 18:19 uur
Morricone deed menig RAI mini-serie, en voor het eerst een Japanse in 2003. Zoals men wel gewend is van Japanse scores zijn ze daar gek op veel uitgaves, van remix albums, compilatie, volumes etc. Musashi Encore is een Volume 2 uitgaven. De eerste uitgaven had een hoop thematisch werk, wat teveel elkaar in de weg staat. Zelfs bij slechts een tweede cd mogen er wel twijfels zijn of dit het dan wel helemaal rechtvaardig dekt.
Ken enkel deze tweede Volume. De opening is een grandioze koper thema, heel nobel en krachtig. In het verdere verloop zitten er veel zenuwslopende stukken suspense muziek bij met een typische Morricone ritme. Nog steeds helaas niet bij alle scores goed te beluisteren, hier echt wel. Ook de soprano, ditmaal na oa. altijd Orso en recentelijk Gerrard de Japanse Izumi Masuda, is adembenemnd.. Episch en melancholiek, soms heel verfrissend en inspirend ook. Binnenkort de twee volumes tegen over elkaar leggen... 4 sterren
Ken enkel deze tweede Volume. De opening is een grandioze koper thema, heel nobel en krachtig. In het verdere verloop zitten er veel zenuwslopende stukken suspense muziek bij met een typische Morricone ritme. Nog steeds helaas niet bij alle scores goed te beluisteren, hier echt wel. Ook de soprano, ditmaal na oa. altijd Orso en recentelijk Gerrard de Japanse Izumi Masuda, is adembenemnd.. Episch en melancholiek, soms heel verfrissend en inspirend ook. Binnenkort de twee volumes tegen over elkaar leggen... 4 sterren
0
geplaatst: 6 december 2007, 16:30 uur
De trompetsolo in de openingstrack is trouwens onvoorstelbaar mooi en ondertussen door gedrongen tot mijn favorieteen trompetsolo ooit. Zelfs de praktische perfecte momente uit tracks van Il Buono, il Brutto, il Cattivo genaamd L'estasi Dell'oro en Il Triello overtreffen dit niet. De eenvoud en nobelheid raakt mij gewoon enorm. Wellicht sind mei al een keer of 200 gehoord ondertussen.
* denotes required fields.
* denotes required fields.