Dallas Burrow - Southern Wind (2019)

Wat een prachtige plaat van deze Texaan. Erg poëtische teksten, prachtig voorgedragen en ontzettend fijn begeleid door een stelletje super muzikanten. De plaat groeit per draaibeurt.

Mag het titel nummer Southern Wind nog wat langer duren? Wat een nummer is dat zeg.

Bij staat er gelukkig twee x op. Maar wat een pareltje hé?

Dallas Burrow heeft een prachtige rootsy stem, echt heel gaaf. Soms doet hij me denken aan die warme stem van Chris Rea. Z’n muziek is onweerstaanbaar, zoals de stem van Chris Stapleton dat ook is.

Met de eerste song Water & Wood is het rootsy met viool, banjo en steelguitar op een normale dag op het platte land. Southern Wind volgt, wat een geweldig nummer over volhouden binnen je relatie. Met een orgel en mandoline, de muzes die voor magie zorgen. Prachtig dat sentimentele It’s About Time waarin levenservaring en inzicht puur en volwassen gezongen worden. Het ritmische Guitar Man heeft een mooie subtiele boodschap van de muzikant, mooi hoe Burrow met z’n teksten speelt.

Met I Come And I Go rolt dit album relaxt verder als een zomerse dag zonder ‘moeten’. In de songs verhaalt Dallas steeds weer op verrassende wijze. Luister maar eens naar het fenomenale Rodeo, dat met z’n tempowisseling één van de hoogtepunten is. Sierra Ferrell is de dame die daar, in de slipstream van Dallas, fraai de draai aan haar stem geeft. No Time To Waste wil ik graag eens live horen. Dat heeft zo’n lekkere drive, waarmee Dallas Burrow het live net even wat extra pit kan geven.

Gaaf hoe Burrow muzikaal het avontuur opzoekt in Leaving Colorado en de bite die hij meegeeft aan The Whole World Is For Sale. Worker Beesis zo’n song die schuurt in plaats van te behagen en je met z’n lyrics je hersens flink laat stampen. Mooi ook dat openhartige Strawberry Jam met Dallas alleen op gitaar. Dallas Burrow, die zie ik heel graag op Take Root dit jaar, wat een veelzijdig roots-album is dit, echt machtig mooi!