Glenn Hughes - This Time Around (2007)

Wat heeft Hughes toch een boeiende loopbaan. De zanger uit Steffordshire maakte enigszins furore met Trapeze. Hoewel die platen mij weinig doen, hoor je al wel dat de beste man gezegend is met soepele stembanden.
Hughes wordt weggeplukt door Deep Purple om Glover te vervangen als bassist, hoewel hij meer interesse heeft om de vocalen voor zijn rekening te nemen.
Uiteindelijk deelt hij met Coverdale de eer om op drie albums de zangpartijen te verdelen.
Coverdale had de capaciteiten om het rauwere bluesy werk voor zijn rekening te nemen, hoewel Hughes blijk gaf van leniger stembanden. Dat was ook de reden dat Glenn meer funk en soul de band in bracht.

De jaren 80 en de eerste twee jaren van de jaren 90 vormden een zwarte periode voor Hughes, de beste man was een junkie, desalniettemin was Hughes nog redelijk actief in deze periode, getuige zijn vele samenwerkingsverbanden en projecten.

Vanaf 1993 zou je een herboren Hughes horen, volgens eigen zeggen haalde hij zijn inspiratie uit het geloof, hoewel dat op tekstueel gebied niet eens zoveel opvalt.
This Time Around is alweer 18 jaar oud en vormt logischerwijs een onvolledig overzicht van man's loopbaan.
Zijn werk met The Dead Daisies, Black Country Communion en California Breed is uiteraard niet vertegenwoordigd.

Hughes was niet de man van de hits of baanbrekende songs, nee, dit overzicht laat vooral horen waarom Glenn ooit de bijnaam 'the voice of rock' toebedeeld kreeg.
De Engelsman kan werkelijk met elk muzikaal genre uit de voeten, of het nu soul, funk, rock, blues, pop, of zelfs folk betreft, hij beheerst het allemaal.

Wat maakt This Time Around dan zo interessant?
Simpel; Hughes bracht een bepaalde schwung bij Deep Purple, ik mag de lichtvoetige tracks, vertegenwoordigd op dit werkje graag aanhoren.
Zijn werk met Pat Thrall is dik in orde, beluister de masterriff van Muscle and Blood en je gaat voor de bijl.
Begin jaren 90 maakte Hughes een doorstart en de blues vormde uiteraard een dankbaar genre om alle misere te bezingen.
Tenslotte mag het werk met Iommi niet onderbelicht blijven, het loodzware materiaal opgenomen met de legendarische gitarist is te goed om te negeren.

Kortom; als je onbekend met het werk van Hughes voor 2007 vormt This Time Around een fraaie dwarsdoorsnede.