Envy - The Fallen Crimson (2020)

In eerste instantie vond ik dit een moeilijk te beoordelen plaat. Dat komt door enkele tenenkrommende momentjes, zoals op Rhythm dat is ingezongen door een zangeres die moeilijke Within Temptation-associaties bij mij oproept. Die indruk overheerste eerst. Maar bij herhaalde beluistering valt de schade mee en vind ik deze een stukje sterker dan de twee voorgangers. Minder postrock en meer de Envu van All the Footprints You've Ever Left and the Fear Expecting Ahead. Knallen dus! Satement of Freedom, Hikari en Fingerprint Mark zijn toppers binnen het oeuvre. Weinig nieuws onder de zon, maar het blijft een geweldige band met een berevette sound. De nieuwe drummer is trouwens geweldig.

Ik ben ingestapt bij Envy vanaf Atheist's Cornea, een plaat die ik nog steeds veel beluister. Ook The Fallen Crimson is weer een erg sterke plaat waarop het gezelschap met verve zijn gepassioneerde mix van post-hardcore/screamo, post-rock en een vleugje blackmetal laat horen. De verschillende facetten van Envy's sound worden heel gebalanceerd ingezet over de gehele plaat. Daar waar meerdere postrocktracks achter elkaar misschien te veel van het goede zou zijn, zijn ze nu mooi verdeeld over de gehele plaat. Rhythm vind ik het beste nummer van The Fallen Crimson: een clichématige, maar waanzinnig mooie melancholische postrockkraker met een wonderschone gastbijdrage van een zangeres. Het wordt ook eens tijd dat ze weer eens in Nederland komen spelen, ik zou ze graag eens live willen zien.