Roots / Wereld past hier iets beter dan Folk / Wereld.
Het schilderij dat de hoes vormt lijkt me geïnspireerd door het werk van Frida Kahlo.
Texcoco is een dorpje dichtbij de bekende Azteekse piramides van Teotihuacan in de noordelijke regio van Mexico Stad. De naamgever van het Texcoco-meer waarin ooit op eilanden de piramides van Tenochtitlan stonden. Het enorme meer en de oude steden zijn nu grotendeels verdwenen door de groei van Mexico Stad.
La bruja = de heks, el brujo = tovenaar, de artiest Octavio(a) Mendoza Anario kiest dus voor de vrouwelijke vorm wat dus feitelijk niet klopt gezien zijn baard (en adamsappel). Laten we zeggen dat Ru Paul hem een uitnodiging zou kunnen sturen voor zijn Drag Race.
Bijzondere act en een experimentele combinatie van muzikale stijlen. Traditionele Mexicaanse folkloristische muziek (zoals Son Jarocho > met harp), kamermuziek, Tribal Ambient / Native Latijns-Amerikaans, organisch en vooral veel akoestisch. De stem van deze "heks" is soms wat dun en op het randje van vals, hij wil hoge noten zingen die eigenlijk bedoeld zijn voor vrouwelijke stembanden. Maar Octavio is een multi-instrumentalist die gelukkig houdt van minder=meer. Een boeiend album.
Ik vermoed dat producer Luis Perez Ixoneztli van de Peruaans folkloristische groep
Huayucaltia een flinke vinger in de pap had. Er zijn veel verschillende Mexicaanse muzikale invloeden maar doorgaans beperken Mexicaanse acts zich tot één regionale stijl (per album). Afgezien van de kamermuziek en deels de zang weinig Westerse invloeden. Desondanks goed toegankelijk.
Er staat een achtergrondverhaal op
Bandcamp Daily over het ontstaan van dit album.