Kamchatka - Hoodoo Lightning (2019)

Kamchatka is één van de weinige stonerbands die ik altijd leuk ben blijven vinden. Damen met oa Clutch toch de meest catchy variant van stonerrock. Vaak ook met een flinke scheut blues.

Ik ben dan ook erg benieuwd.

Zo, dit is lekker wakker worden.

Het eerste nummer klinkt alsof je een Motorhead-plaat opzet. Hard en bruut. Uiteindelijk krijgen we gewoon de ruige bluesstonerrock die we gewend zijn, met die heerlijke zang van Andersson en die scheurende leadgitaar van hem.

Stay in the Wind klinkt een beetje als oude Monster Magnet, en El Hombre Dorado heeft een sterke ZZ-Top-vibe. Verder natuurlijk gewoon heerlijk Kamchatka zoals we het kennen.

Kamchatka is samen met Clutch dé rockband van de nieuwe tijd die mij echt blij maakt.

Het zal aan mij liggen maar ik vond het maar oubollig klinken. Ik denk dat ik me maar moet neerleggen dat ik nooit meer op dezelfde manier wordt omvergeblazen als destijds de eerste klanken van One Inch Man bij me deden, back ik ‘95 daar in de wei bij Pukkelpop... Those were the days!

One Inch Man, ik moest het even opzoeken. Dat is van Kyuss. Dit is toch geen Kyuss? Kyuss is (was) een desert/stoner band.

Kamchatka is dat toch niet? Kamchatka is meer een bluesrockband met misschien wat stonerinvloeden (vooral op die eerste platen) en hardrockinvloeden. Ik noem het zelf wel de hele de tijd een stonerband. Misschien had ik dat niet moeten doen.

Ik snap dat als je Kyuss verwacht je dat niet kan vinden bij Kamchatka.