Zach Bryan - DeAnn (2019)

Viraal gaan op internet als een beginnende country artiest, is dat tegenwoordig nog mogelijk? Zach Bryan doet het gewoon met zijn debuutalbum DeAnn. Spotify telt op dit moment honderdduizenden streams en krijgt lovende recensies.
De plaat is augustus dit jaar uitgekomen en is helemaal langs mij heengegaan, tot vorige week.

Het eerste wat mij opviel was Bryan zijn stem. Het heeft dat rauwe van Tyler Childers en ligt lekker in het gehoor. Daarnaast is de muzikale inkleuring van de nummers sober. Alleen de akoestische gitaar is te horen en de productie voelt af en toe goedkoop aan. Niet verwonderlijk want dit album is in één dag opgenomen zonder echte professionele begeleiding van een producer. Niet dat dit per definitie slecht is. Integendeel, de nummers zijn solide. Simpel maar heel doeltreffend.

Nummers die er boven uit springen zijn Flying or Crying, Snow, Man Thats Never Known You en Sweet DeAnn. Condemned is ook noemenswaardig, een up tempo nummer die de plaat in balans brengt. Alleen het laatste gedeelte waar het nummer abrupt stopt en je Bryan hoort lachen sluit niet echt aan op de rest van het album.

De plaat gaat voornamelijk over zijn moeder, die samen met jonge Zach op de album cover siert. Lyrics zoals “softness in your voice, it reminds me back home” op Hope Again, “I miss havin’ you around, but in my heart you’re always found” op Sweet DeAnn en “only God and my momma know what I need” op Godspeed zijn daar fraaie voorbeelden van.

De golf van 2019 releases zijn zo goed als over en ik had niet verwacht dat er nog een plaat voorbij zou komen voor de eindejaarslijstjes. Dat is DeAnn van Zach Bryan zeker. Hou je van akoestische liedjes die prettig in het gehoor liggen dan is deze plaat zeker aan te raden. Op social media zijn er al berichten dat Bryan muziek opneemt in een professionele studioruimte. Dat belooft veel goeds voor de toekomst.

Zeker weten! Dit is een naam om te noteren; ik las ergens dat hij beroepsmilitair is....van mij mag hij daar mee stoppen en zich storten op de muziek. Hoor/lees vaak de vergelijking met Jason Isbell; kan ik me gedeeltelijk wel in vinden, maar daarmee doe je ze allebei te kort. Qua productie zit in deze plaat in ieder geval een groot verschil met de laatste platen van dhr. Isbell, dit is veel soberder.

"I put so much thought into, ‘How can I tell this story to other people where it can help them?’ The messages people are sending me about my songs, that’s the only thing that matters to me"

Nou ik wil wel even een berichtje aan hem sturen hoor. Hoewel mijn moeder nog steeds leeft kan ik me met dit album volledig voorstellen wat er door je heen gaat als je moeder zo jong uit je leven verdwijnt. Hoewel Bryan een druk leven heeft als marinier en zodoende weinig thuis is, staat dat huis wel weer eens in Oklahoma net als zoveel singer songwriters voor hem ook uit Oklahoma komen. Hij dankt o.a. Tyler Childers en Jason Isbell als voorbeelden voor hem, hoewel hij 5 songs al schreef voor hij Childers kende.....
Bryan zingt op zich helemaal niet geweldig en speelt al helemaal geen geweldig gitaar. Maar de tikken op zijn gitaar zijn wel allemaal raak. In zijn spel doet hij me een beetje aan de dit jaar opgebloeide Chris Knight van de Trailer Tapes denken, ook meer recht voor zijn raap dan verfijnd. Zijn zang gaat werkelijk tot op het bot. De emotie brengt hij over zoals je zelden tegenkomt. De keus om behalve zijn gitaar geen enkel ander instrument toe te laten is de enige juiste keuze. Hier hoort geen opsmuk bij. Ik hoop dat hij met zijn muziek de nodige centen kan verdienen om de marine te verlaten. Lukt dat dan kunnen we nog een hoop goede dingen van Bryan verwachten. Wat een ontdekking.

American Heartbreak is het eerste album dat ik van Zach Bryan heb geluisterd. Ik merk dat als ik minder tijd heb ook snel naar dit album grijp. Ook hierop staan alleen maar sterke nummers. Wat kaler qua producties, maar daardoor ook erg intiem. De muziek komt af en toe echt goed binnen.