William Patrick Corgan - Cotillions (2019)

Ogilala vond ik opvallend goed te pruimen, en plotseling (voor mij althans) is daar nu Cotillions. En wat hoor ik hier? Country-invloeden? Ja, wis en waarachtig.

Wederom bevalt het me prima, met hét grote verschil ten opzichte van de voorganger: dit duurt te lang. Waar Ogilala nog geen 40 minuten klokte, daar gaat deze dubbelaar net over het uur heen, en dat is net een beetje te veel. Jammer, want het is verder best een verrassend album

Overigens schijnt de nieuwe Pumpkins er ook snel aan te komen....

Jubilee Het is apart om hier plots de slide-gitaar te horen op een album van de Smashing-voorman.

Bij genres kan Rock vervangen worden door Folk, Corgan op de singer-songwriter-tour.

Maar Billy heeft er zo te horen wel weer zin in, en het titelnummer belooft veel goeds voor het nieuwe Pumpkins album.

Ik kan niet wennen aan die stem.....

En daar is Uncle Fester weer.

Het is heel vreemd om de rockende stem van Corgan in countrynummers te horen haha.
Moet er wel een beetje aan wennen hier.
Het lijkt niet te passen maar dat is meer om wat je gewend bent.
Ergens...als corgan rustig zingt, past het ook weer wel met z'n dromerige stem.
Erg degelijk album. Nergens heel bijzonder of vooruitstrevend maar ik had minder verwacht