Martyn Bates - Unsung (2012)

Ik had bij een eerder bericht beloofd dat ik de laatste platen van Martyn Bates op de site zou plaatsen. Het heeft even geduurd, maar ze staan erop. Een viertal platen uitgegeven van 2012-2017 en waarschijnlijk zullen er nog meer verschijnen. Net als bij de platen van Eyeless in Gaza zijn ze uitgegeven door A-Scale records (eigenlijk eigen label) en allen op dezelfde wijze uitgegeven qua lay out.
En dat betekent dat ze een mooi rijtje vormen in mijn cd kast.
Martyn Bates, we kennen hem vooral als lid van Eyeless in Gaza, gestart eind jaren 70 samen met Peter Becker, na zo'n 10 jaar leek de groep uiteen te vallen door verhuizing van Peter naar Spanje , maar weer een tijd later volgde de hereniging. Martyn Bates heeft op een gegeven moment wel solo platen uitgegeven , maar de laatste was al weer heel wat jaren geleden. Niet dat Martyn Bates stil zat, er waren allerlei andere projecten. Samenwerking met dichteres Anne Clarke, het Murderballads traject samen met M.J. Harris, samenwerking met Troum en met Max Eastly en ook in de groep "twelve thousand days"met Alan Trench. Deze laatste is ook de producer van Unsung.
Hier laat Martyn Bates zich kennen als een singer songwriter pur sang, als een folkartiest. Enkel Martyn Bates stem en gitaar zijn te horen , soms heeft zijn vrouw Elizabeth S nog een kleine rol. Hoe singer-songwriter en folkachtig het ook lijkt te klinken, door de altijd wat aparte melodieën , persoonlijke songteksten en de altijd schitterende en o zo herkenbare stem van Martyn Bates blijft het een wat dark folk achtig album. Martyn Bates heeft alles zelf geschreven , op 'Wait and See' na, dat een traditional is. Ook Peter Becker wordt bedankt, die juist rond deze tijd ook een solo album uitgeeft, enkel op vinyl met oud jaren 80 werk, bijzonder experimenteel en meer passend bij het oude geluid van Eyeless in Gaza.
De fans van het oude geluid van Eyeless in Gaza zullen denk ik dit album niet echt kunnen waarderen, als je meer van de noisy kant houdt en de uithalen etc van Martyn.
Dit is daarentegen een bijzonder intiem album, alles is bijzonder klein gehouden om er voor te zorgen songs dat deze daadwerkelijk op de voorgrond komen. En dat is zonder meer gelukt. Prachtige cd. En aan de reviews (het zijn er jammer genoeg niet zo veel) op internet blijkt dat ik niet de enige ben die dat dit vindt.