Serenity - The Last Knight (2020)

Voor een power metal band zijn de gitaren best stevig afgestemd en redelijk op de voorgrond. Maar ik zie dit soort toch liever door een jongedame gezongen dan had het mij veel meer aangesproken.

Na een paar albums die mij niet zo wisten te boeien, brengt Serenity met The Last Knight toch eindelijk weer een album uit die ik steeds opnieuw blijft opzetten. De sound is, zoals bij zovele pop metal bands, waar Serenity toch een trendzetter voor is geweest, erg vol geproduceerd met orkestrale arrangementen en levert wat in op het gebied van punch. Zanger Georg Neuhauser leek op de vorige twee albums toch al gauw te verdrinken in al het geweld, maar hier lijkt de balans erg goed en dan valt ook meteen op hoe sterk hij als frontman toch is. Ook bij Warkings viel het me al op hoe krachtig hij kan zingen als hij de ruimte krijgt. Qua songs is deze misschien wel de sterkste Serenity-plaat die ik ken, al ken ik ze niet allemaal. Van begin tot eind krijg je stamper na stamper met pakkende refreinen overal. Erg geslaagd album wat mij betreft.