Greg Dulli - Random Desire (2020)

Een nieuw solo-album van de The Afghan Whigs-voorman: de opener is ook de eerste single en klinkt hier en daar wat Beatlesque. Iets minder 'donker' dan je van hem zou verwachten neigt wat naar Pop Rock.

Greg Dulli - Pantomima (Audio) - YouTube

Kaartjes voor het concert in maart '20 zijn al binnen. Live is Greg Dulli een fenomeen die z'n weerga niet kent.
Ben benieuwd naar het album!

Heerlijk nummer ´Pantomima´!

It Falls Apart.. Greg, you're my fucking hero!! Die man heeft m'n hart allang veroverd. Kan niks fout doen.

Stem die staat als een huis mooi soulfull. Begin 90 met de Afghan Whigd, upon it, was ik onder de indruk. Benieuwd naar deze plaat

Derde single is uit: A Ghost (Audio) - YouTube

Wat een magistrale plaat en bij het best wat de man reeds gebracht heeft, Afghan Wigs inbegrepen. Hij gebruikt ongeveer elk instrument uit het boekje: piano, viool, brons maar hij doet er zijn eigen ding mee op een tegelijk gevoelige maar ook op zijn bekende uithaligere stijl. De beste nummers zijn Pantomimo en The Tide maar ook Marry Me verdient meerdere beluisteringen. ik denk: een groeier...

The Tide en Scorpio.. Kippenvel overal! De rest natuurlijk ook maar deze twee uitgezonderd.

The Tide doet sterk denken aan zijn werk op Black Love (1996)... mijn favoriete album van The Afghan Whigs. Eigenlijk wel veel van dit solo werk doet daaraan denken.

Ja, ik kwam tot die zelfde conclusie.. Ik heb Black Love met een 2.5 beoordeeld.

koosknook duidelijk dat je Greg / TAW waardeert voor andere muziekstijlen. Terwijl ik juist Greg / TAW voor een beperkt aantal album heel goed waardeer. De man / band houdt het breed.

Zijn eerste solo album heb ik nog nooit gehoord maar Greg Dulli's tweede,Random Desire doet in kwaliteit weinig onder voor zijn werk met the Afghan whigs.Al te veel verschil vind ik ook niet in de sound zitten,Dulli is nu eenmaal de zanger,het is allemaal wat ingetogener en muzikaal,door het gebruik van veel verschillende instrumenten misschien zelfs nog rijker.
Van het als eerste uitgegeven nummer Pantomima werd ik nu niet direct overenthousiast maar gelukkig bevat Random Desire nog een flink aantal songs die daar qua niveau nog wel wat bovenuit steken.Vooral the Tide vind ik een fantastische track (mede door die heerlijke,emotionele vocale uithalen) en ook op onder meer Sempre,Scorpio en Lockless laat de voorman van de Afghan whigs zich van zijn beste kant zien.
Random Desire is gewoon een erg mooi en veelzijdig album geworden dat wat betreft geluid schippert tussen pop,rock en soul waarbij de schitterende stem van Greg Dulli de grote meerwaarde vormt.

Ik snapte niet zo goed waarom dit in mijn "te luisteren" lijstje stond, maar nu ik hier ben weet ik het weer. Hij is de frontman van de Afghan Whigs, waar ik wel een aantal nummers mooi van vind.

Toch is dit niet helemaal mijn ding ben ik bang. Muzikaal vind ik het zo slecht nog niet. Alleen de melodramatische toon van zijn stem trekt me dusver nog niet. Misschien moet ik de stem nog leren waarderen.

Lekker rustgevend, dit album. Ik zou er (en dit is heus niet negatief bedoeld!) zo bij in slaap kunnen vallen.

Greg Dulli serveert ons tien fijne, kleine liedjes, en voorziet die van zijn fraaie, wat zalvend klinkende stemgeluid. Allerminst een straf om dit plaatje uit te zitten, dat het ook qua tijdsduur nog eens bescheiden houdt.

3,5 sterren

Deze afgelopen week in de vinyl opruimbak opgesnord. Ik ben een liefhebber van de Afghan Whigs albums dus deze durfde ik wel mee te nemen zonder vooraf te beluisteren. Wat een beauty blijkt dit te zijn. Bij de eerste tonen van Pantomima staan de oortjes meteen op scherp, zo herkenbaar met de stem van Dulli maar ook de andere nummers zijn top en zo herkenbaar qua stijl en uitvoering. Helemaal in mijn nopjes met dit fraaie album. Prachtige de-luxe hoes ook!

Greg Dulli, mijn held!