Demons & Wizards - III (2020)

Voor de lieshebber is er een video uitgebracht van het openingsnummer: DEMONS & WIZARDS - Diabolic (OFFICIAL VIDEO) - YouTube

Midas disease is reeds te streamen. Het heavy metal collectief deed me wat aan W.A.S.P. denken. Lekker hoor.

Het is niet voor niets dat iced Earth met Blind Guardian zanger vernoemd is naar het album van Uriah Heep. We krijgen hier een hard rock/ metal album voorgeschoteld zonder al teveel poespas want het is in mijn ogen niet de power metal die de eigen bands normaal gesproken op je afvuren. Helemaal weg is het ook niet natuurlijk ( door de samenzang) maar dit is er wel een flinke stap van verwijdert. Pretentieus? Misschien wel. De vele midtempo songs proberen de luisteraar een wat episch verhaal op te leggen. En dat lukt toch aardig. Ik blijjf toch geboeid luisteren naar een album wat bij mij een Crimson Idol gevoel meegeeft bij gebrek aan een betere vergelijking maar dan meer ingetogen. Deze gaat de rotatie lijst in. Voorlopig althans.

De productie is tot in de puntjes verzorgd wat alleen maar bijdraagt aan het luisterplezier.

Na de iets tegenvallende touched by... komen ze voor nu onverwacht lekker (goed) terug. Na de eerste twee luisterbeurten kan ik niet anders dan beginnen met een mooie 4 !

No 5 in de officielle deutsche albumcharts. Toch leuk, of hebben ze de eigen kelder nu vol liggen?

Mijn review op Zware Metalen

In 1999 bracht de samenwerking tussen Jon Schaffer (Iced Earth) en Hansi Kürsch (Blind Gaurdian) het uitstekende album Demons & Wizards voort, in 2005 gevolgd door het iets mindere, maar nog altijd prima Touched By The Crimson King. Beide albums bevatten een meeslepende mengeling van powermetalinvloeden uit de hoofdbands van de heren met jaren ’70 rock. Het heeft vijftien jaar geduurd voordat de heren hun agenda’s vrij konden maken voor een opvolger van deze albums.
Zodra III opent met het acht minuten durende Diabolic, wordt duidelijk dat het nieuwe album voortborduurt op het geluid van de vorige twee albums. Dit nummer is het vervolg op Heaven Denies van het debuut, klinkt net zo sterk en geeft het vertrouwen dat het met dit album wel goed zit. Nummers als Invincible en Final Warning bevestigen dat dit vertrouwen terecht is, al wordt het niveau van de opener op deze nummers niet gehaald.

Het zijn de langere nummers waar Demons & Wizards excelleert, zoals Timeless Spirit wel bewijst. Gedurende ruim negen minuten trakteren de heren de luisteraar op een muzikale reis die rustig start met akoestische gitaren en langzaam transformeert tot een waar epos, waar Hansi Kürsch een glansrol vertolkt. Het matige Dark Side Of Her Majesty verbleekt daarbij een beetje.

Het rechttoe rechtaan rocknummer Midas Disease is een eerbetoon van Jon Schaffer aan Malcolm Young (AC/DC) en is stilistisch een beetje een vreemde eend in de bijt. Het nummer zou zo op een album van W.A.S.P. kunnen staan. Zelfs de zang van Hansi lijkt sprekend op dat van Blackie Lawless. Het is overigens wel een uitstekend nummer en de opmaat naar het sterkste deel van het album dat zijn tweede hoogtepunt vindt op het magnifieke Split, dat bol staat van de vurige riffs, grootste refreinen en spetterende gitaarsolo’s van gastmuzikant Jake Dreyer (Witherfall, Iced Earth). Het album sluit waardig af met Children Of Cain, een nummer waar epische rock hand in hand gaat met Led Zeppelin-achtige folk en waar Hansi Kürsch zijn ingetogen kant laat horen.
Het album is voorzien van een uitstekende productie, waarvoor Jim Morris samen met Jon en Hansi verantwoordelijk voor was. Het draagt er mede aan bij dat III een prachtige comeback is geworden van Demons & Wizards.

Score: 83/100