Barely Autumn - Day Trip to the Petting Zoo (2020)

Ondanks dat ik als grensbewoner nauwgezet volg wat in België op muzikaal gebied gebeurt, was het debuutalbum Barely Autumn in 2017 van het gelijknamige Brusselse kwartet mij volledig ontgaan. In de pers werd toen nogal eens de naam van Eels genoemd.

Ook nu klinkt nog een keer duidelijk die invloed terug in het liedje Petty. Het blijkt geschreven te zijn ten tijde van het debuut. In tegenstelling tot het eerdere werk heeft men de meer akoestische aanpak met ietwat melancholische inslag omgeruild voor een iets meer stuwend negentiger jaren gitaarluid.

Frontman Nico Kennes schreef wederom alle liedjes, waarin de ironie nooit ver weg is. Abortion Coffee is echter een waar gebeurd verhaal over een vriend van hem. Sterker nog, de twee ruziemakende hoofdrolspelers zijn erin te horen! Zij het dat het in scene gezet is, vier decennia geleden maakte Robert Fripp NY3 over hetzelfde onderwerp met een toevallig opgenomen echte ruzie. Het refrein van Abortion Coffee is overigens een echte oorwurm.

Veelal alledaagse onderwerpen uit onze moderne maatschappij komen aan bod, zoals het fenomeen Tinder in het gelijknamige nummer. Het nieuwe geluid is meteen al volledig terug te horen in opener Alix, waarin de gitaren overheersen.

Maar ook de ingetogen kant is gelukkig nog regelmatig terug te horen. Goed voorbeeld hiervan is het fraaie Dream Vaporizer waarin Chris Isaak door Nico naar de kroon wordt gestoken. Sommige songs bevatten eenvoudige, maar subtiele inkleuringen, zoals de xylofoon en trompet in Crucified. Spannendst van opbouw vind ik Grown. Het album wordt afgesloten met het interessante, instrumentale Out of Love and Out of Shape.

Als invloeden tijdens het schrijven noemt Nico onder meer Sandy Alex G, Mikal Cronin, Car Seat Headrest, Big Thief, The Velvet Underground, Eels, Warhaus, DJ Shadow en Sufjan Stevens. Nico schrijft niet alleen over onze moderne maatschappij, maar weet ook heel goed hoe je tegenwoordig muziek aan de man moet brengen. Van alle nummers op het album werden namelijk al video’s gemaakt.

De afgelopen weken is de nieuwe schijf volledig onder de huid gekropen en heeft het een verslavende uitwerking op mij gekregen. Het is dan voor mij nu al zo klaar als een klontje, Day Trip to the Petting Zoo zal voor mij tot de meest interessante releases van 2020 gaan behoren. Het album is trouwens reeds te bestellen op hun Bandcamppagina : Day Trip to the Petting Zoo | Barely Autumn - barelyautumn.bandcamp.com

Barely Autumn live:

25-01 GENK: C-Mine Cultuurcentrum
31-01 GENT: Charlatan

Eclectisch album van deze Belgische band. De frontman haalt heel wat diverse bands en artiesten aan als invloed, en het merendeel daarvan is daadwerkelijk terug te horen in de tien songs op dit korte album. Als die songs dan ook nog 'ns meer dan prima zijn, kunnen we spreken van een goeie plaat.

3,5 sterren

Brusselaren Barely Autumn produceren op hun gelijk genaamde debuut nog sfeervolle herfststukjes, en sieren de tracks op met kastanjebruine tinten. Op hun tweede album Day Trip to the Petting Zoo kijken ze heel wat breder naar de wereld. Om te voorkomen dat ze geëtiketteerd worden als dromerige licht deprimerende navelstaarders, stoppen ze er direct de nodige verfrissing in. Deze is het beste terug te horen in de meer elektronische invalshoek. En geloof mij, dit is absoluut geen aanval op hun eersteling. Daarmee wisten ze terecht al iedereen te overrompelen. Dit is een staande ovatie voor een act die besluit om niet te profiteren van hun aangewoekerde succes, en een grote stap in een nieuwe richting durft te zetten.

Om de vergelijkingen met andere bands tegen te gaan, ruimt Nico Kennes al direct in opener Alix flink op en gooit er de retro stofzuiger doorheen. Het krijgt hierdoor een aangenaam shoegazer tintje. Om alle twijfel weg te nemen en nog meer te overtuigen laat hij de gitaar ook nog eens flink uit de bocht soleren. Zo, schoon schip gemaakt! Barely Autumn bevestigd met hun gloednieuwe tweede plaat dat ze wel degelijk een eigen geluid bezitten, en tot de top van de hedendaagse Belgische indie scene behoren.

Met een drumcomputer als basis zetten ze een klein gehouden intiem sfeertje neer met Crucified. Heerlijk hoe ze zich weten uit te leven met een stemvervormer en voorgeprogrammeerde blikkerige elektronische instrumenten. Werden deze lang geleden gebruikt vanwege het gebrek aan echte muzikanten, nu is het voornamelijk het nostalgische gevoel wat overheerst. En eigenlijk maakt het hierbij ook niks uit of de xylofoon uit een kastje komt, of dat Dirk Timmermans met zijn trompet daadwerkelijk in de studio staat. Er zit iets dreigends in verwerkt, wat het geheel alleen maar ten goede komt, langzaam kruipt het als een indringer steeds meer onder je huid. De doodse zang weet dit perfect te accentueren.

Grown weet de postpunk te mengen met meer toegankelijke vocalen, waardoor de kille grauwheid van de omlijsting toch iets levendigs krijgt, al zorgt het dynamische gitaargeweld van Robbe Malschaert daar ook wel voor. Die extra gitarist zorgt hoe dan ook voor een meer stevigere sound, ook in Abortion Coffee mag hij zich volledig uitleven, waardoor ze meer aansluiting lijken te zoeken met de gitaar gerichte indie sound uit de jaren negentig. Deze basis hoor je zeker ook terug in de zang van Tinder, al sluit die muzikale omlijsting weer sterk op de zware retro wave van Crucified aan.

Ingetogen wordt er met All There Is toegewerkt naar een hemelse krachtexplosie die zijn vervolg krijgt in het instrumentale Out Of Love And Out Of Shape waar juist de serene rust wordt opgezocht. Zelf ben ik geen voorstander van kinderkoortjes, maar hoe die hier door de samplermachine als gemalen vleesworst een soortgelijk beangstigend geluid oproepen heeft wel een mooie mysterieuze toevoegende waarde. Barely Autumn heeft het basispakket met Day Trip to the Petting Zoo flink uitgebreid, en vervolgt zijn kruistocht om meer zieltjes te winnen. Bijna herfst? In ieder geval nog lang geen zomer.

Barely Autumn - Day Trip to the Petting Zoo | Pop | Written in Music - writteninmusic.com