Sun of the Sleepless / Cavernous Gate - Sun of the Sleepless / Cavernous Gate (2019)
mijn stem
1 stem
Duitsland
Metal
Label: Prophecy
-
Sun of the Sleepless - Wovon Wölfe Träumen (2:47)
-
Sun of the Sleepless - The Lure of Nyght (8:37)
-
Sun of the Sleepless - Fall of the Lonesome (2:44)
-
Sun of the Sleepless - To the Moon on Summer Eves (6:28)
-
Sun of the Sleepless - Kristall (2:40)
-
Cavernous Gate - Seclusion (1:25)
-
Cavernous Gate - Those Who Walk the Fog (5:44)
-
Cavernous Gate - Amongst Decayed Grass (9:15)
-
Cavernous Gate - A Pale Shimmer in the Dark (8:29)
1
geplaatst: 3 november 2024, 22:49 uur
Mooie split-release tussen Sun of the Sleepless van Markus Stock (o.a. Empyrium en The Vision Bleak) en Cavernous Gate van SK (Helrunar).
Sun of the Sleepless speelt Black Metal geïnspireerd door de klassiekers uit de jaren 90, met een persoonlijke touch. Meer dan de Full Length van 2 jaar eerder bedienen ze zich hier van verstilde en akoestische passages tussen het Black Metal geweld door, waardoor hun kant van de split een afwisselende hard/zacht-dynamiek heeft en in feite aanvoelt als 1 lang nummer.
Cavernous Gate tapt uit een ander vaatje en speelt logge Death/Doom die de bandnaam eer aan doet. Een monolothisch en zwaar geluid met lage, gorgelende vocalen en hier en daar een naargeestig orgel voor de afwisseling.
Hoewel beide bands qua stijl redelijk ver uit elkaar liggen, vullen ze elkaar toch goed aan omdat ze eenzelfde sfeer weten te scheppen en het gevoel creëren van één uniform maar afwisselend album, in plaats van een zooitje bijeengeraapte nummers. Het geheel is dus meer dan de som der delen, zoals het hoort bij een goede split.
Sun of the Sleepless speelt Black Metal geïnspireerd door de klassiekers uit de jaren 90, met een persoonlijke touch. Meer dan de Full Length van 2 jaar eerder bedienen ze zich hier van verstilde en akoestische passages tussen het Black Metal geweld door, waardoor hun kant van de split een afwisselende hard/zacht-dynamiek heeft en in feite aanvoelt als 1 lang nummer.
Cavernous Gate tapt uit een ander vaatje en speelt logge Death/Doom die de bandnaam eer aan doet. Een monolothisch en zwaar geluid met lage, gorgelende vocalen en hier en daar een naargeestig orgel voor de afwisseling.
Hoewel beide bands qua stijl redelijk ver uit elkaar liggen, vullen ze elkaar toch goed aan omdat ze eenzelfde sfeer weten te scheppen en het gevoel creëren van één uniform maar afwisselend album, in plaats van een zooitje bijeengeraapte nummers. Het geheel is dus meer dan de som der delen, zoals het hoort bij een goede split.
* denotes required fields.
* denotes required fields.