Intronaut - Fluid Existential Inversions (2020)

Het wordt op een plaat als deze pijnlijk duidelijk dat de vocalen (en vooral de cleane) met afstand de zwakste schakel zijn bij Intronaut. Ze zijn gewoon ronduit middelmatig en voegen niks toe, terwijl de instrumentatie echt ijzersterk is (4* tot 4,5*-materiaal) zoals we van ze gewend zijn. Heerlijke jazzy progressieve metal waarbij drummer Alex Rudinger een erg goede opvolger van Danny Walker is. Rudinger sluit aan op de jazzy ''tribal''-stijl van Walker, maar brengt ook een wat fellere metalrand met zich mee. Gelukkig zijn de vocalen op heel veel langdurige passages nergens te bekennen en zijn ze geen enorme stoorfactor. Toch zou ik deze plaat heel erg graag instrumentaal willen horen.

Wauw, verrassende plaat, voor mij de kennismaking met deze band. Waar de meeste nummers vrij heftig "in your face" beginnen met soms schreeuwerige zang, ontwikkelen de nummers zich stuk voor stuk tot boeiende composities met een mooie afwisseling tussen zwaardere djent-achtige riffs en melodieuze rustiger passages. En ritme-technisch ook zeer strak en interessant !

Ben met Don Cappuccino eens dat de zang niet het sterkste onderdeel is, tenminste het schreeiwerige deel. De cleane / achtergrond zang vind ik daarentegen prima. En het stoort me niet; sterker nog: zonder de zang zou ik het waarschijnlijk minder boeiend vinden...

Voor proggers die (net als ik steeds meer ) ook geinteresseerd zijn in de ruigere kant van het prog(metal) spectrum zeker een aanrader

Intronaut staat al sinds na de eerste plaat bij mij te boek als "prima" progmetal: muzikaal zeer sterk, prachtig artwork, maar het springt er toch nooit helemaal uit. De maximale score die ik de band ooit gaf was 3,5 sterren. Ik denk dat het, zoals Don Cappuccino zegt, aan de vocalen ligt. Ze passen net niet helemaal lekker, en zijn ook gewoon niet van een bijzonder hoog niveau. Ook Fluid Existential Inversions komt daardoor weer prettig bij mij binnen, maar wordt hierna waarschijnlijk nooit meer gedraaid.

De vocalen verpesten inderdaad veel. Als dit als louter instrumentaal album was uitgebracht, had het misschien wel 4 sterren gescoord. Die passages zonder zang zijn dan ook genieten, en dan valt het pas op hoe vernuftig de muziek in elkaar zit.

3 sterren