MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Godthrymm - Reflections (2020)

mijn stem
3,60 (5)
5 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Metal
Label: Profound Lore

  1. Monsters Lurk Herein (7:37)
  2. Among the Exalted (5:06)
  3. The Sea as My Grave (6:43)
  4. We Are the Dead (6:28)
  5. The Light of You (6:49)
  6. The Grand Reclamation (7:30)
  7. Cursed Are the Many (9:18)
  8. Chasmic Sorrows (4:59)
totale tijdsduur: 54:30
zoeken in:
avatar van gigage
3,5
Twee voormalig My Dying Bride gasten vormen de basis voor deze trage shizzle. En dat is dan ook meteen de doelgroep van Godthrym aldus de lovende recenties all over de e-zines. Ik vind het zangtechnisch niet altijd even overtuigend maar dit zit verder wel knap in elkaar.

avatar van AOVV
3,5
De eerste luisterbeurt wist nog niet echt te overtuigen, maar het klinkt allemaal best aardig. The Grand Reclamation is een alternatieve versie van A Grand Reclamation, de titelsong van hun EP uit 2018, en lijkt me zwaar geïnspireerd door Black Sabbath.

Ik heb de albumcover toegevoegd, want die leek me niet valide, en op de bandpagina ook wat aanvullingen gedaan, overigens.

avatar van AOVV
3,5
Ondertussen bevalt ie toch al wat beter, dit is gewoon meer dan oerdegelijke doom, van mannen die hun strepen al ruimschoots verdiend hebben. Twee van de drie hebben in de befaamde band My Dying Bride gespeeld (die toevallig dit jaar ook een nieuwe plaat hebben gelost), maar daarnaast is grondlegger Hamish Hamilton Glencross ook bekend van Vallenfyre, en drummer Shaun Taylor-Steels heeft nog in Anathema gespeeld.

In de krachtige opener en het voorlaatste nummer, het epische Cursed Are the Many, horen we overigens de vrouw van Glencross sporadisch meezingen. Voor het overige dien ik gigage bij te treden: dit is vooral op instrumentaal vlak indrukwekkend, jammer genoeg zijn de vocalen wat poverder, anders was dit ruimschoots een viersterrenplaat geworden.

3,5 sterren

avatar van namsaap
3,5
Ten opzichte van de debuut-ep is Reflections, vooral in productioneel opzicht, een grote stap vooruit. Het geluid voert de luisteraar terug naar de tijd van Gothic, het tweede album van Paradise Lost.

Qua songwriting weet de band nog niet het niveau van het magistrale Distortions te halen. Veel nummers volgen het typische Black Sabbath-stramien (het nummer) met contrasterende hard/zacht coupletten in het eerste deel en een versnelling in het tweede deel van het nummer. Ook is de zang van Glencross hier nog niet heel overtuigend. Daarom kom ik vooralsnog niet verder dan 3,5 sterren.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:05 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:05 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.