Mindless Sinner - Poltergeist (2020)

Vier albums op de site vertellen me dat de band uit de jaren 80 komt en dat niemand er ooit van gehoord heeft of de moeite heeft genomen een score toe te kennen. De referentie naar de pioniersjaren van de heavy metal komt in de album hoes en titel ( steven Spielberg film) wel tot uitdrukking lijkt me. De intro is dan ook een achterstevoren gesproken woord van een meisjesstem, goh die zag niet aankomen, zeg.( wink wink)
Voor wie het nog niet doorhad, dit is traditionele Heavy Metal, niet uit Duitsland, die hebben Rage al deze maand, maar Zweden. Dat beloofd in ieder geval wat meer melodie.
Maar retro metal is best wel in mocht het goed uitgevoerd zijn. En het valt me op het eerste gehoor niet tegen. Melodieuze twin gitaren sieren de verder aardige composities met de gebruikelijke obligate teksten ( who cares anyway). De zang is ook nog eens meerstemmig ingemixt bij de refreinen, dus enige zorg is er wel besteed aan deze Pure Steel release. Het gaat de zanger alleen niet altijd even makkelijk af. Je merkt dat hij veel moeite moet doen om het hoge bereik consequent netjes neer te zetten.
Dat mag echter de pret niet drukken (Nou, beetje dan). De aanstekelijke songs rijgen zich aan elkaar en de eighties vibe wordt vakkundig neergezet. Up en midtempo songs wisselen elkaar mooi af, ook binnen een song maar één ding zijn ze vergeten. Retroalbums hebben een retro speelduur. Dat kan vergeven worden maar zo sterk is het materiaal nou ook weer niet.