Top 100 Gold - Volume 3 (1994)

Deze cd (er zijn er nog 4 in deze serie) vorig jaar voor een grijpstuiver meegenomen, vooral wegens dat vrolijke nummer van Osibisa. Er staan genoeg leuke nummers op dit album, dat je gerust even kunt opzetten als je bijvoorbeeld wat huishoudelijk werk verricht, althans zo gaat dat bij mij. Jammer alleen, dat voor Zabadak van Dave Dee, Dozy, Beaky, Mick and Tich een latere opname is gebruikt. Dat doet ernstig afbreuk. Het is bovendien opvallend, dat de titel van het eerste nummer op de cd afwijkend wordt aangegeven, namelijk als Let's Go to San Francisco van de Flowerpot Men, i.p.v. San Francisco van Scott McKenzie.

Ja, wat dat betreft heeft het CD-tijdperk zowel veel goeds als veel slechts gebracht. Het feit dat 'iedereen' in die dagen zijn oude LP's en singles wilde vervangen door die zilveren schijfjes, leidde ertoe dat de platenmaatschappijen hun archieven flink gingen doorspitten en werd er veel - vaak ook obscuur - materiaal opnieuw uitgebracht. Helaas gebeurde dat lang niet altijd met veel kennis van zaken.

Ik heb zelf ook het nodige aan verzamel-cd's, met name ook weer de laatste jaren, nu je ze vaak voor een euro of minder in kringloopwinkels en op markten ziet liggen. Maar het percentage verzamelaars dat van begin tot eind deugt qua samenstelling, is volgens mijn ruwe inschatting in de minderheid.

Dat er gekozen wordt voor afwijkende albumversies i.p.v. single-versies (of andersom, afhankelijk van het type verzamel-CD), is één ding. Maar niet zelden worden er verkeerde, later opgenomen versies, latere remixen of inferieure live-opnamen, gebruikt. Samenstellers zonder kennis van zaken vinden dan een bepaalde titel in de archieven en vinden het al gauw best. Met name bedrijfjes als Arcade en andere TV-maatschappijen hadden daar een handje van. Jammer, want het ontsierde bijvoorbeeld die alleraardigste Dance Classics-serie af en toe behoorlijk.

Vaak was het ook een geldkwestie; dan was licensering van de originele opname te duur en werd een goedkoper alternatief (lees: een inferieure heropname) opgeduikeld in de kasten van kleine maatschappijtjes. En wat ook nogal eens voorkomt is een verkeerde spelling van groepsnaam of hit. Hoewel ze het bij dit voorbeeld wel heel bont maken. Dat is gewoon een heel ander nummer....

Dit Jam-label zegt mij helemaal niets, maar zal ongetwijfeld ook zo'n dubieus clubje zijn. Jammer is dat vaak, ik betaal liever wat meer voor de juiste versies.

Die Osibisa-track is dan wel weer een aardige vondst. Die kom je volgens mij zelden op verzamelaars tegen. Was wellicht alleen in Nederland een hit. Hoewel ik het verder niet zo'n bijzonder nummer vind; en dat zeg ik als Osibisa-liefhebber...

Toch nog ff nagekeken, dat Jam-label. Volgens Discogs is het een Duits label, maar zo te zien gaven ze voornamelijk compilaties met Nederlands(talig)e producties uit. Voor één uitgave ben ik ze dankbaar: een 5CD-boxsetje genaamd Nederpop Top 100 Gold, dat ik ooit eens spotgoedkoop ergens op de kop heb getikt en daarna nooit meer ben tegengekomen. En zowaar, die is samengesteld met medewerking van de grote platenmaatschappijen en bevat naar mijn idee allemaal originele versies. Behalve een live-uitvoering van Still believe (de single-versie was een studio-uitvoering), maar daar til ik niet zo zwaar aan. Wel weer de nodige spel- en credits-fouten, maar vooruit...

Dat setje bevat weliswaar veel voor de hand liggende nummers die je elders ook tegenkomt, maar ook vrij veel zeldzame pareltjes. Waaronder It's me van Shirley Zwerus, die ik nog nooit ergens anders op CD ben tegengekomen. Deden ze dus toch iets goed, die JAM-jongens...

Ik heb deze serie te koop. Dus als er mensen zijn die ik er blij mee kan maken....