Live Convention '77-'79 (2007)

Hip-hop was tot de Sugarhill Gang een livegebeuren. Er werden concerten en feesten gehouden, maar niemand leek op het idee te komen om een studio in te duiken. Er werden wel bootlegs van deze optredens gemaakt (kan je eigenlijk wel van bootlegs spreken als de artiesten zelf geen albums opnemen?), maar die waren van slechte kwaliteit (want slechte opnameapparatuur) en doordat er steeds kopieën van de bandjes werden gemaakt, werd de kwaliteit van deze tapes steeds slechter. Ene Reggie Wilson spaarde live tapes en speelde thuis niets anders af. Zijn broer Kenny Wilson kwam op het idee om de live tapes samen te bundelen en te bewerken om zo een fatsoenlijk album te maken. Het idee was goed, maar de uitvoering daarvan was lastiger, totdat Kenny op het idee kwam om de platen te nemen die de DJ's bij de optredens draaide en deze op dezelfde manier als de DJ te hanteren en daar de vocalen overheen te leggen. Dit bleek te werken en zo ontstond een compilatie van een uur, waarbij Kenny Wilson sommige instrumentale delen had uitgebreid en nog wat samples van vocalen uit tv-series e.d. aan de mix had toegevoegd.

Toen men in 1979 hip-hopalbums begon uit te geven, bedachten de broertjes Wilson dat ze weleens geld zouden kunnen verdienen aan de mix. Er werd in de zomer van 1980 contact gelegd met iemand die het album wel wilde uitgeven, genaamd Johnny Soul. Kenny Wilson besloot de mix te optimaliseren en was daarmee zo'n zes maanden bezig. In januari 1981 had hij de masters en zelfs het artwork klaar en gaf deze aan Johnny Soul.
De techniek van de broertjes Wilson werd een succes en Live Convention '77-'79 werd de eerste succesvolle hip-hopplaat. Gezien de populariteit van hip-hop in New York, wilde iedereen een exemplaar hebben. Althans: zo zou het verhaal moeten zijn gegaan. Helaas voor de broers, werd de winkel van Johhny Soul overvallen en namen de daders de box met de mastertapes van Live Convention '77-'79 mee. Later gaf Johnny Soul mixen van anderen uit onder de naam Live Convention '81 en Live Convention '82, maar deze waren op een geheel andere manier tot stand gekomen en waren niet bewerkt, waardoor de geluidskwaliteit niet zo goed is.
Maar gelukkig koopt iemand van het label Golden Reaal in 2004 de hele voorraad van een voormalig platenzaakje op. Hierbij blijkt onder andere een box te zitten met het artwork en vijf testdrukken van Live Convention '77-'79. Na lang zoeken wordt het contact met Kenny Wilson gelegd en op deze manier wordt alsnog hip-hopopnames uitgegeven uitgebracht uit een periode waarin hip-hop nog niet was bedoeld om op een geluidsdrager te zetten.

Dit album is vanuit historisch oogpunt erg interessant. Het is pure hip-hop zoals dat destijds werd gemaakt, dus een DJ die wat loopt te scratchen en rappers die daarover wat aan het freestylen zijn. Op deze compilatie zijn mensen als Jazzy Jay, DJ Kool Herc, Grandwizard Theodore, Melle Mel, The Fantastic Five, Kool Kyle en Busy Bee te horen, alleen de ellende is dat er niet is bijgehouden wie je nu wanneer hoort. Geen tracklist o.i.d., helemaal niets. Slechts twee (lange tracks) met DJ'ing en MC'ing. Erg leuk, maar het was wat mij betreft een stuk leuker geweest als er uit was gezocht wie nu wat doet. Maar goed, dan had het waarschijnlijk nog langer geduurd dan de 26 jaar die het nu al duurde voordat dit album uitkwam.

Het bovenstaande stond destijds in een persbericht. Later heb ik ergens gelezen dat bovenstaand verhaal pure nonsens is, en dat een en ander rond 2007 tot stand is gebracht en niet al in 1981. Ik weet niet meer waar, maar een gebruiker op Rate Your Music vertrouwt het in ieder geval (ook) niet.