Treurwilg - An End to Rumination (2020)

Vreemd dat deze band, in navolging van enkele andere Nederlandse groepen die in dezelfde vijver vertoeven, wat onderbelicht blijft. De eerste luisterbeurt van dit An End to Rumination zit er net op, en dit klinkt toch behoorlijk indrukwekkend. Ik hoor elementen uit black, post & doom metal, maar bovenal gitzwart, alsof je in een het midden van de nacht in een ravijn van twee kilometer diep zit te turen.

Misschien ook iets voor jou, Don Cappuccino?

Uiteindelijk toch wat minder indrukwekkend dan bij de eerste luisterbeurt het geval was. Zo zie je maar..

De muziek van Treurwilg is zwaar en melancholisch, maar bevat net wat te weinig variatie wat mij betreft. Toch hakt het er stevig in, wat maakt dat ik er niet altijd zin in heb. Het album doet dus wel wat met me.

3,5 sterren