Catherine Lara - Catherine Lara (1972)

Het tweede album van deze Franse artieste. Met twee ouders die in de klassieke muziek zaten, was het vanzelfsprekend dat ze ook die richting in zou gaan. Op 3 jarige leeftijd al op vioolles, conservatorium en daarna had ze een eigen klassieke muziekgroep/ensemble. Maar langzaam aan kwam ze terecht in de chansonwereld en populaire muziek, ze schreef nummers voor anderen, speelde ook op platen van anderen. Tot ze besloot zelf platen uit te brengen. De eerste albums hoor je het nette klassieke verleden nog wel door de muziek heen. Goed geproduceerde, soms wat barokke begeleiding. In de jaren 80 gooit Catherine Lara het over een geheel andere boog. Zowel op muzikaal gebied als uiterlijk, ze wordt een echte 'rock-bitch' en wordt zo belangrijk voor het feminisme maar ook voor de homo scene vanwege haar geaardheid. Persoonlijk sla ik haar eerste platen zeker op muzikaal gebied veel hoger aan dan die uit de jaren 80/90. Hele mooie chansons, soms met een neo klassieke inslag, dan weer wat barokker, zelfs prog invloeden, maar altijd op hoog niveau. Hier staan een paar in Frankrijk overbekende nummers op 'Tu Sais Mieux Que Personne', 'Marche Dans le Temps' en ook het bijzonder mooie 'Les Années-Poussière' met 'Laisse Aller', zeker deze nummers worden prachtig uitgevoerd op een progachtige manier
Het is duidelijk muziek uit begin jaren 70, waar Franse artiesten erg zoekend waren hoe de chansons met de anglo saksische muziek te combineren. Catherine Lara doet het op eigen wijze.
Ik heb Catherine Lara in de jaren 80 leren kennen door mijn Franse vrouw, in haar kringen was ze een belangrijke artieste. Toen kon ik er niet zoveel mee, maar later toch steeds meer onder de indruk gekomen, zeker van haar platen uit de jaren 70.
Een prachtig album, mooie hoes trouwens ook. Een mooie uitklaphoes met de teksten binnenin zoals het hoort.