Christian Kiefer and Jeffersons Pitcher - To All Dead Sailors (2007)

Christian Kiefer heb ik leren kennen door zijn plaat met Sharron Kraus. Sharron Kraus weet me altijd te verrassen en daardoor de plaat The Black Dove uit 2006 gekocht. Een jaar later is deze plaat verschenen waarbij Christian Kiefer de samenwerking aangaat met Jefferson Pitcher. En deze samenwerking is niet zo vanzelfsprekend als met Sharron Kraus. Christian en Sharron komen beiden uit het new-folkie wereld , maar Jefferson Pitcher is meer een geluidsartiest, die met veldopnamen etc aan de haal gaat. M.a.w. Christiaan probeert met de muziek de natuur binnen te halen en Jefferson door de natuur de muziek te bereiken. Jefferson komt uit California en zijn werk bestaat uit improvistatie (gitaar) tapes, soundscapes.
Dus benieuwd hoe deze samenwerking uit gaat werken en ze kiezen een maritiem thema. De titel belooft geen vrolijke plaat "To all dead sailors" en dat krijgen we dan ook niet. Dus geen gezellig strandtentje, maar meer de gevaren van de zee worden bezongen. De zee met zijn geheimen, zijn raadselachtige wezens, de lokroep en de vernietiging, heimwee alles komt wel langs.
De muziek is daarbij redelijk in toom gehouden. Rustige vaak gitaar muziek afgewisseld met allerlei soundscapes en effecten, maar het blijft redelijk kabbelend, hoewel dat niet negatief bedoeld is. De zang van beide muzikanten is nergens erg opwindend, maar past geheel in de muzikale omlijsting. Dit is echt een plaat voor bepaald soort liefhebbers. Je moet echt gaan zitten om juist de kleine elementen op te pikken, want anders is het een plaat die zo maar langs je heen gaat en dat je ineens beseft dat deze afgelopen is. Nu hou ik wel er van om me in zo'n plaat 'in te luisteren' (wel een mooie term..) en de hele opzet bevalt me wel. Moeilijk om vergelijkingsmateriaal te noemen, de mix van heerlijke folky muziek met soundeffecten, drones hoor je wel meer, maar dit is toch redelijk uniek (in ieder geval voor mij) . Om toch wat te noemen, soms hoor je wat Neil Young (nummer 3) zo wie zo wat seventies folk/country met een echt hedendaagse touch bv nummer 4). Het is een intieme plaat geworden, heel delicaat gemaakt.
Een mooie plaat.