Andrew Liles - Black Sea (2007)

In eerste instantie vond ik het eerste nummer ongelooflijk sterk en de rest van het album eerder een vorm van kunst (lees: niet zo aangenaam om te beluisteren). Maar ondertussen is de terughoudenheid al weggevallen.
Nr 1 is geweldig : Opera, en op het einde een leuke sample van een dialoog (denk ik, weet niet waaruit)
Nr 2 is een kort vioolnummertje, niet zo geweldig, maar al minder storend
Nr 3 is ook weer Liles op z'n best met piano-ingrediënten
Nr 4 begint zeer sferisch en ook later valt de piano in. Eigenlijk ook wel een mooi nummer
Nr 5 Is ook cello/viool met allerlei vervormde geluiden erdoor. Niet super, maar ook weer niet slecht
Nr 6 snap ik eerlijk gezegd niet. Rommelige rock die volledig door zijn apparatuur is gejaagd en het geheel klinkt zeer goedkoop.
Conclusie : zonder nr 6 zou deze cd kunnen staan tussen het werk van greg haines en svarte greiner, alleen dan met die specifieke liles toets (altijd wel een beetje kunstzinnig)
Nu krijgt ie een 3,5.

Momenteel de beste uit de black series