Soledad
Met: Chico Freeman(tenor saxophone, soprano saxophone), Joe Gardner (trumpet), Dennis Moorman (piano), Cecil McBee (bass), Steve McCall (drums), Famadou Don Moye (percussion)
Heerlijke live plaat van meneer McBee met een uitstekende band. Een dag eerder werd het eveneens uitstekende 'Music from The Source' opgenomen. De plaat heeft eigenlijk alles wat je ervan zou kunnen verwachten: keihard swingende postbop met hier en daar een uitstapje in de vrijere vormen van jazz. Echt freaky wordt het nergens. Funky wel trouwens met genoeg ritme om hele volksstammen te laten dansen. De uitstekende percussie van Don Moye draagt daar zeker aan bij. Het toevoegen van zo'n percussionist is niet altijd een even groot succes. Maar in deze groep doet het precies wat McBee waarschijnlijk zelf beoogd had: het geeft de groep net nog even een diepere groove. Daarbij mag gezegd worden dat Don Moye dan ook een klasse muzikant is. Datzelfde geldt overigens voor Steve McCall: een drummer die zich in elke vorm thuisvoelt.
Maar we hebben ook een jonge Chico Freeman. Met 28 jaar oud best een broekie maar in deze periode was hij echt op zijn best. Hij klinkt als een jonge hond en dat enthousiasme werkt aanstekelijk. Prachtig hoe hij de traditie weet te verbinden met die geluiden uit de New Yorkse loft scene van die dagen. De laatste die nog even apart moet worden benoemd is Cecil McBee.... Het blijft een beest van een bassist met zijn donkere tonen, heerlijke improvisaties en immer swingende funky grooves. Eigenlijk stelt hij me nooit teleur. Daarnaast blijkt hij ook nog compositioneel talent te hebben. Want het is zijn 'Compassion' op kant B die de plaat helemaal afmaakt. Uitstekende typische spiritual jazz composities met 17 minuten lang een aangename spanning.
Deze is nooit op cd uitgegeven. Zelf heb ik em op Japans vinyl en die klinkt uitstekend. Zeker voor een live opname uit de jaren '70. Aanrader hoor!