Erg leuke, eigenzinnige plaat van dit Australische drietal. De bas van Lloyd Swanton zorgt voor broeierige grooves, het pianospel van Chris Abrahams klinkt sprankelend en steeds ten dienste van het geheel. En als je niet wist dat Tony Buck achter de drumkit zat, zou je denken dat het een metronoom is; hij behoudt hier een geweldig evenwicht tussen strak gespeeld ritme en een soort losse nonchalance die enkel op een enorme aanleg kan duiden.
Zo, nu heb ik de heren ook eens bij naam genoemd, dat verdienen ze wel. Dit ensemble heeft al een hele weg afgelegd, ik sluit niet uit dat ik me hier binnenkort verder in ga verdiepen, want dit is gewoon erg goed!
4 sterren