Hilary Woods - Birthmarks (2020)
mijn stem
26 stemmen
Ierland
Electronic / Pop
Label: Sacred Bones
-
Tongues of Wild Boar (3:54)
-
Orange Tree (2:48)
-
Through the Dark, Love (5:07)
-
Lay Bare (3:07)
-
Mud and Stones (4:20)
-
The Mouth (4:45)
-
Cleansing Ritual (4:27)
-
There Is No Moon (3:12)
2
geplaatst: 9 maart 2020, 09:39 uur
Over muzikant en visueel artiest Hilary Woods, oorspronkelijk afkomstig uit Dublin, is vrij weinig bekend. Ze schijnt intussen achter in de dertig te zijn en moeder van twee kinderen. In haar tienerjaren speelde ze in de alternatieve rock band JJ72, een band die in hun begintijd voor hun plezier oefende in een garage. Op haar twintigste toerde ze echter over de hele wereld, maar vond de invloed van de muziekindustrie te groot en kapte resoluut met de band.
Vervolgens verplaatste ze haar aandacht naar schilderen en haalde daarnaast een graad in literatuur en masters in film aan Trinity College Dublin. Toch kon ze haar oude liefde muziek niet loslaten en begon een solocarrière. Ze bracht twee ep’s uit, Night in 2014 en Heartbox in 2016.
Op haar debuutalbum Colt trakteert ze de luisteraar op dromerige en filmische soundscapes, waarbij ze vooral gebruik maakt van piano en synthesizers. Haar nieuwe album Birthmarks ligt gedeeltelijk in het verlengde ervan, zij het dat het opgenomen werd terwijl Woods hoogzwanger was.
De basisopnames werden vastgelegd in een verlaten appartementencomplex ergens in Galway. Het album werd in Oslo afgewerkt samen met noise muzikant en producer Lasse Marhaug. De afgelopen twee jaar schreef ze acht songs met als leidraad vluchtige processen over persoonlijkheid, egoïsme, een groeiende embryo en uiteindelijk de birthing of the Self, te midden van constante persoonlijke en sociale veranderingen.
Birthmarks gaat over pijnlijke herinneringen, over littekens gehuld in mysterie en uiteindelijk de kunst van alchemie en de zoektocht naar het levenselixer. Ze vond inspiratie bij schilderijen van Francis Bacon, foto’s van Francesca Woodman en films van Chris Marker.
Was haar debuut voornamelijk dromerig, hier schuurt het af en toe en is de intensiteit regelmatig groter door de inbreng van Marhaug. Marhaug schreef trouwens mee aan Cleansing Ritual, waarin de eigenzinnige Jenny Hval op synthesizer te horen is. Het overgrote deel van de instrumenten wordt door Woods zelf bespeeld; gitaren, piano’s, analoge synthesizers, elektronica en maakte ze veldopnames.
Op de eerste helft van de tracks is een belangrijke rol weggelegd voor de cello van Okkyung Lee en op de tweede helft van de tracks voor de saxofoon van Dag Stiberg. Birthmarks is een album dat wellicht bij liefhebbers van Jenny Hval, Low en Julianna Barwick in de smaak zou kunnen vallen.
Hilary Woods live:
19-04 TILBURG: Roadburn Festival
03-05 BRUSSEL: Botanique, Les Nuits 2020
Vervolgens verplaatste ze haar aandacht naar schilderen en haalde daarnaast een graad in literatuur en masters in film aan Trinity College Dublin. Toch kon ze haar oude liefde muziek niet loslaten en begon een solocarrière. Ze bracht twee ep’s uit, Night in 2014 en Heartbox in 2016.
Op haar debuutalbum Colt trakteert ze de luisteraar op dromerige en filmische soundscapes, waarbij ze vooral gebruik maakt van piano en synthesizers. Haar nieuwe album Birthmarks ligt gedeeltelijk in het verlengde ervan, zij het dat het opgenomen werd terwijl Woods hoogzwanger was.
De basisopnames werden vastgelegd in een verlaten appartementencomplex ergens in Galway. Het album werd in Oslo afgewerkt samen met noise muzikant en producer Lasse Marhaug. De afgelopen twee jaar schreef ze acht songs met als leidraad vluchtige processen over persoonlijkheid, egoïsme, een groeiende embryo en uiteindelijk de birthing of the Self, te midden van constante persoonlijke en sociale veranderingen.
Birthmarks gaat over pijnlijke herinneringen, over littekens gehuld in mysterie en uiteindelijk de kunst van alchemie en de zoektocht naar het levenselixer. Ze vond inspiratie bij schilderijen van Francis Bacon, foto’s van Francesca Woodman en films van Chris Marker.
Was haar debuut voornamelijk dromerig, hier schuurt het af en toe en is de intensiteit regelmatig groter door de inbreng van Marhaug. Marhaug schreef trouwens mee aan Cleansing Ritual, waarin de eigenzinnige Jenny Hval op synthesizer te horen is. Het overgrote deel van de instrumenten wordt door Woods zelf bespeeld; gitaren, piano’s, analoge synthesizers, elektronica en maakte ze veldopnames.
Op de eerste helft van de tracks is een belangrijke rol weggelegd voor de cello van Okkyung Lee en op de tweede helft van de tracks voor de saxofoon van Dag Stiberg. Birthmarks is een album dat wellicht bij liefhebbers van Jenny Hval, Low en Julianna Barwick in de smaak zou kunnen vallen.
Hilary Woods live:
19-04 TILBURG: Roadburn Festival
03-05 BRUSSEL: Botanique, Les Nuits 2020
1
geplaatst: 2 mei 2020, 14:33 uur
Lura schreef:
visueel artiest
visueel artiest
Dat heet in het Nederlandsch gewoon 'beeldend kunstenaar', maar ik bemoei niet.
* denotes required fields.
* denotes required fields.