Sky & The Academy of St. Martin-in-the-Fields - Mozart (1987)

Voor een euro meegenomen uit de kringloop, ik had deze plaat/cd nog nooit gezien. Sky wordt wel als eerste genoemd, maar persoonlijk vind ik dat het beter was geweest om het orkest 'St Martin In The Field' vooraan te zetten. Hun invloed is verreweg het grootste. Dat is een gerenommeerd orkest en dat hoor je ook wel. Sky voegt daar wat aan toe, maar erg veel is het niet.
Dus je luistert gewoon naar twaalf hele bekende korte stukjes van Mozart, die hier en daar een wat 'poppy' randje hebben gekregen. In 1985 was de belangrijkste muzikant/klassiek gitarist John Williams al niet meer van de partij bij Sky. Ook Francis Monkman (keys) en Kevin Peek (el. gitaar) waren al vertrokken. Van de supergroep zijn enkel Herbie Flowers (basgitaar) en Tristan Fry (drums) nog aanwezig. Natuurlijk zijn er wel vervangers voor de vertrokken leden.
Wat irritant is dat er soms een drumcomputer worden gebruikt, die zeer frequent op de achtergrond te horen is; het verpest sommige stukken door er gewoon te zijn. "A Musical Joke: Presto" begint aardig, maar tegen het einde worden er technobeats aan toegevoegd die ronduit verschrikkelijk zijn. Mozart zou zich omdraaien in zijn graf, hoewel hij natuurlijk ook soms heel vreemd was. Wie weet zou het nog aardig gevonden hebben.
Voor niet klassieke liefhebbers is het misschien aardig om op deze wijze iets van Mozart te leren kennen. Het is nog niet zo plat als wat Waldo de los Rios van klassieke muziek maakt, maar het soms gaat het wel die kant op.
Het moet het best verkochte album zijn van Sky, in Amerika was het zeer succesvol.
Op ProgArchives wordt het met 2,87/5 beoordeeld.
Het is ook moeilijk om hier een beoordeling aan te geven, omdat het orkest prima speelt.
Trouwens , dit is natuurlijk helemaal geen neo klassiek, dat is echt wat anders dan deze plaat. Het is klassiek met een hip sausje. Ik geef dan toch naar 3 sterren, vooral door het orkest.