Stephen J. Malkmus - Traditional Techniques (2020)

Erg productief is 'ie. Niet altijd een goed teken (ieder jaar een kwalitatief goed album uitbrengen is niet echt meer van deze tijd voor de meesten), maar ik ben benieuwd.

Malkmus heeft nog wel veel muzikaliteit in zijn donder hoor, al is hij zeker de laatste tijd niet zo consistent. Ik kan echter zeer waarderen dat hij niet bang is om zich in voor hem nieuwe gebieden te begeven. Net eerste luisterbeurt erop zitten, maar dit album bevalt mij wel zeer.

Hij moet wel eens kappen met het veranderen van zijn artiestennaam. Je bent verdomme Puff Daddy niet, Stephen!

Kijk maar uit, voor je het weet dropt ie volgend jaar een hiphop-album.

Na het voor mij geslaagde elektronische album van vorig jaar valt dit album voor mij toch wat tegen. De singles Xianman en Shadowbanned vond ik verrassend sterk, maar de meeste liedjes hier missen toch de tegendraadsheid die met name Shadowbanned erg goed maakt. Blijft over een verzameling liedjes die prettig wegluistert in de ochtend bij een kop koffie, maar daar zijn er al zoveel van. Ik had op iets spannenders gehoopt.

Het kabbelt inderdaad wat, herman. En dan bedoel ik niet de koffie.

In de jaren '90 bracht Malkmus met zijn band Pavement vijf albums uit, waarvan vooral de eerste twee terecht cultklassiekers zijn geworden. In 1999 werd de band echter opgeheven, en begon Malkmus met enige regelmaat solo-albums uit te brengen, waaruit ook nog 'ns bleek dat hij er niet vies van was om uit zijn comfort zone te stappen. Dat vind ik moedig, al levert het niet altijd een goeie plaat op. Hier blijft hij echter letterlijk wat teveel binnen de comfort zone, in die zin dat het album het goed doet als achtergrondmuziek, maar niet echt weet te imponeren. De kwaliteit is wel aanwezig (wat kan je anders verwachten van zo'n vakman?), de begeestering ontbreekt.

3 sterren

Er staan een paar hele toffe nummers op (de eerste drie, Shadowbanned, Juliefuckingette (bonusnummer op Spotify?)), de rest is relaxte vulling. Toch beleef ik deze dagen veel plezier aan deze plaat. Ik haat het woord "chill", maar deze plaat is dat.

Goede, samenhangende luisterplaat. Xian man en shadowbanned springen er het meest uit, maar plaat is in balans en heeft veel sfeer....

Gaap... Eerste paar soloalbums na Pavement konden mij nog wel bekoren maar deze doet me helaas weinig. Jammer want Malkmus is natuurlijk wel een indieheld. Pavement opzetten verveelt nl. nooit!