Sparta - Trust the River (2020)

Zo lang op gewacht en dan krijg je een album wat lijkt op demo materiaal. Wat een productie. Zo sterk en stevig als op Threes of Porcelain krijg je de productie hier niet. Veel echo en de zang is ook niet meer als het geweest is. Het eerder opgenomen Cat Scream uit 2018 was super geproduceerd en goed ingezongen.. Zelfs die hebben ze opnieuw opgenomen met al het mindere er omheen.

Moet gezegd: Empty Houses is wel daarentegen mooi!

Ik draai Wiretap scars,het debuut album van Sparta,dat alweer uit 2002 stamt,nog steeds vrij regelmatig.Mooie Emo-rockplaat waar ik wel wat overeenkomsten met Fugazi in terug hoorde en ook invloeden van het vorige project van de meeste bandleden,At the Drive-in.
Aan de twee opvolgers ben ik,om wat voor redenen dan ook nooit begonnen en nu is er na een veertienjarige stilte het vierde album Trust the river.
Een goed half uur Sparta krijgen we hiervoor,en aanvankelijk lijkt er wat betreft sound niet al te veel veranderd te zijn.Het openingsnummer Class Blue kent weer de bekende tempowisselingen en sterke tweede zang en Cat scream gaat weer lekker richting punkrock.
Vervolgens gaat het niveau toch wel een stuk naar beneden,veel popachtig werk waarin Sparta nogal eens een U2 achtig geluid nastreeft en ook is de dynamiek voor het grootste gedeelte verdwenen.En dan helpt de wat doffe productie natuurlijk ook niet echt mee.Alleen op Miracle en Empty houses weet de band me nog echt te overtuigen.
Slecht is het allemaal niet maar na zo'n lange break vind ik Trust the River in zijn geheel toch wat magertjes en ook niet al te veel toevoegen aan het oeuvre van Sparta.
Krappe voldoende.