Saranne - Dagen Dat het Anders Gaat (2020)

Ik kwam dit album tegen in de nieuwsbrief van muziekwinkel Kroese (waar het album ook is uitgebracht). Ik was nog niet bekend met Saranne, maar ben snel overtuigd geraakt van haar talent na wat nummers gehoord te hebben. Mooie liedjes, goede teksten ook.

Er staat een liedje op (Aan de Waal) dat is gebaseerd op het onvolprezen verhaal “de uitvreter“ van Nescio, dat ruim 100 jaar geleden is geschreven. Prachtig. Maar ook de andere liedjes, ik mag graag naar haar luisteren, goede composities. Ben wel benieuwd wat bijvoorbeeld erwinz en Lura van dit album vinden, als ze het al niet op de radar hebben.

Mooie tip Jasper, ga binnenkort op zoek naar deze plaat. Zou zomaar een aangename kennismaking kunnen worden!

Ik ga ook luisteren. Bedankt voor de tip

Bedankt voor de tip, Jasper

In 2012 bracht de Nijmeegse singer-songwriter Saranne Schümers haar nagenoeg Engelstalige debuutalbum Feather & Fools uit. Willem Jongeneelen omschreef het album toen als een herfstplaat, waarop Saranne naast verstild en verontwaardigd ook bijzonder krachtig, duister of licht aangebrand klonk. Verder roemde hij de bijzonder dynamische productie van BJ Baartmans. Het album sloot af met het Nederlandstalige Ga Dan. Het blijkt dan dat ze haar ei beter kwijt kan in het Nederlands. Sedertdien heeft ze in alle rust aan Dagen Dat het Anders Gaat gewerkt. Naast dat ze zich in het Nederlands gemakkelijker en beter kan uitdrukken, kan ze er als lerares Nederlands haar liefde voor de Nederlandse taal en literatuur in kwijt.

Het album opent met twee nummers, die geïnspireerd zijn op literatuur. Opener Voor Wie Ik Liefheb is ontleend aan de laatste regel van het beroemde gedicht “Mijn moeder is mijn naam vergeten” van Neeltje Maria Min. Saranne ziet het gedicht als een schreeuw om erkenning, een smeekbede om gezien te worden en vooral te mogen zijn wie je bent. Ze drijft hier overigens enigszins de spot met haar zelfmedelijden door er een zigeunersausje over te gieten in de vorm van het herkenbare en meeslepende vioolspel van Alex Akela. Alex ken ik vooral van zijn prachtige bijdrages aan de albums van Björn van der Doelen en Closer van Tom Neven.

Aan de Waal is gebaseerd op de tijdloze novelle “De Uitvreter” van Nescio. Het handelt over de wonderlijke Amsterdammer Japi, die leeft op de zak van anderen en na de dood van zijn onbereikbare liefde Jeanne uiteindelijk in Nijmegen zal belanden en waarbij de Waalburg dan een tragische rol zal gaan spelen. Saranne over Aan de Waal : “Het verhaal eindigt in Nijmegen bij de Waal die altijd maar naar het Westen zal stromen, hoe druk wij mensen ons ook maken en hoezeer wij ook tobben over ons leven. Hopelijk verleidt het nummer velen om ook het prachtige verhaal van Nescio te lezen of herlezen. Het is een pareltje van onze literatuur. Ik laat het verhaal, de woorden en de tokkel bewust voortkabbelen, zoals die Waal, de worsteling van Japi en vooral de tijdloosheid van dit nog altijd prachtige verhaal.”.

Naast inspiratie uit de literatuur vindt Saranne inspiratie van nabij, zowel over vreugdevolle als droevige zaken. In Wij zingt Saranne een fraai duet met levenspartner Sjoerd, met wie ze ook af en toe met bevriende musici zingt in de coverband 45 STEREO, waarmee men klassiekers van onder andere Johnny Cash, The Beatles en Canned Heat vertolkt. Ze schreef Wij na de geboorte van haar dochter en wat de gevolgen ervan waren, maar vooral over hoe de geboorte haar relatie verrijkte en de onvoorstelbaar grote liefde die ze nu voor haar kinderen voelt.

Zowel Kom Hier als het titelnummer Dagen Dat het Anders Gaat schreef ze voor haar zoon en dochter. Ze ziet veel van zichzelf terug in hen, bovendien schreef ze de liedjes met de intentie te laten weten er altijd voor hen te willen zijn, onvoorwaardelijke liefde dus, zoals alleen een ouder dat kan voelen. Naast liedjes over kinderen, ook een liedje over het kind in jezelf, Berceuse van de Wind.

Maar naast de lach ook een traan in Hartenkoning, geschreven naar aanleiding van het overlijden van twee dierbare personen. Mooie afsluiter vormt Onder de Toare, geschreven en gezongen in het Tienders. De eerste achttien jaar van haar leven woonde Saranne in Tienray, gelegen in Noord-Limburg. Haar huis had uitzicht op de kerk en hoorde ze daar met grote regelmaat het carillon spelen. Het gaat over mooie herinneringen, maar ook over geborgenheid en je ergens thuis voelen. Overigens heeft ze haar moeder en een vriendin van vroeger gevraagd het nummer te controleren op spelling.

Vooral Onder de Toare raakte bij mij een gevoelige snaar, omdat ik veel mooie jeugdherinneringen koester aan Noord-Limburg, omdat ik er menig geslaagde vakantie doorbracht. Saranne is een verhalenverteller pur sang, die zingt over universele onderwerpen, waar iedereen mee te maken krijgt. Bovendien weet ze met haar zuivere stem en voordracht de luisteraar aan zich te binden en vaak diep te raken.

Muzikaal bedient Saranne zich vooral van de muziekstijlen americana en folk, afgewisseld door invloeden uit blues, bluegrass en gipsyfolk. Een belangrijke rol is wederom weggelegd voor multi-instrumentalist en producer BJ Baartmans, die de composities zonder uitzondering prachtig arrangeerde. Saranne maakte trouwens het artwork zelf.

Saillant zijn overigens de overeenkomsten met het vorig jaar verschenen album Liever Vieze Voeten van Iris Penning. Allebei Nederlandstalig, geproduceerd door een uitstekende Brabantse producer en uitgegeven op een label van platenzaak. Maar belangrijker, allebei bloedmooi. Nederland is weer een woordkunstenaar en verhalenverteller rijker.

Nederland is weer een woordkunstenaar en verhalenverteller rijker, aldus Lura. Ik kan dit alleen maar volmondig beamen.