The Kenny Burrell Trio - A Night at the Vanguard (1959)

Kenny Burrell wordt op dit forum door sommigen (zie bijvoorbeeld de berichten bij Midnight Blue) als easy listening jazzgitarist ervaren. Dat snap ik wel een beetje, want zijn albums kun je heel goed beluisteren terwijl je de groente schoonmaakt of aan het afstoffen bent. Toch kun je hem daarmee onrecht aandoen, want de nuances hoor je natuurlijk pas, als je écht gaat luisteren. En dan valt zijn smaakvolle spel op, de mooie accoorden, en ook de meesterlijke begeleiding van Richard Davies (bass) en vooral Roy Haynes - wát een drummer. Mijn Verve-cd'tje (heruitgave op Verve in de reeks Originals) klinkt trouwens voortreffelijk.

Dus: (samengevat) geen meesterwerk, maar wel een zeer genietbaar jazz-album.

Ik heb deze uit de I Love Jazz-serie met de altijd charmante Sacha Beels op de hoes. Zo'n knappe dame doet wel platen kopen, me dunkt. Ik heb er een paar uit deze serie, en alle hoezen zijn wel aardig: plaatje van hoes

De muziek is geweldig. Ontzettend goed samenspel en het brushes-spel van overtreft dat van Shelley Manne. Het is meer dan achtergrondmuxiek, daarvoor zit er gewoon teveel power en virtuositeit in.

I Love jazz on Chess is inderdaad 'n kwalitatief goede lp-serie met als bonus de fraaie hoezen.. Heb er inmiddels ook 'n stuk of 6 links en rechts opgescharreld. Zover ik weet zijn er in totaal 13 delen verschenen. Vind het wel 'n uitdaging om ze allemaal te vinden...